็นเขาแน่ เมื่อคิดได้เช่นนั้น หัวใจของเซียวเคอเฉิงก็เบาลงมาก
ใบหน้าของหลินฉินเอ๋อร์ซีดขาวขณะจับแขนของสามีไว้แน่น ผิวหนังตรงแขนของเซียวเคออวิ่นกำลังเน่า ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง แต่นางก็ไม่สะทกสะเทือนแม้แต่น้อย ในใจของหญิงสาวตอนนี้เต็มไปด้วยความกังวลและสิ้นหวัง
เซียวอวี่เองก็หน้าซีดไม่แพ้กัน เขาไม่คิดเลยว่าทุกอย่างจะลงเอยเช่นนี้
“เถ้าแก่ปู้… ท่านพอมีทางช่วยท่านอาสองของข้าหรือไม่” เซียวเยียนอวี่มองปู้ฟางสลับกับเซียวเคออวิ่นพลางขมวดคิ้ว
เถ้าแก่ปู้ไม่ใช่พ่อครัวธรรมดาสามัญ ตอนนั้นน้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงยังช่วยนางเอาไว้จากความตายได้ ไม่แน่ว่าเถ้าแก่ปู้อาจจะมีหนทางก็เป็นได้
“ศิษย์พี่ โปรดช่วยท่านพ่อของข้าด้วยเถิด!” เซียวอวี่หันมาหาปู้ฟางทันทีที่ได้ยินเซียวเยียนอวี่พูด ผลงานเมื่อครู่ของปู้ฟางทำให้เด็กหนุ่มเชื่อหมดใจว่าไม่มีสิ่งใดที่ศิษย์พี่คนนี้ทำไม่ได้
หลินฉินเอ๋อร์จ้องปู้ฟางด้วยสายตาราวกับกำลังอ้อนวอนขอชีวิต
เซียวเคออวิ่นรู้สึกอับจนหนทาง เขารู้สถานะของตระกูลดี หากไม่มียาถอนพิษ เมื่อใดก็ตามที่อาการของเขากำเริบขึ้นมาอีกครั้ง ร่างของเขาคงเน่าสลายกลายเป็นแอ่งน้ำสีดำแน่
แต่ปู้ฟางจะทำสิ่งใดได้เล่า ชายผู้นี้ไม่ใช่หมอเสียหน่อย
เซียวเคอเฉิงจ้องปู้ฟางตาไม่กะพริบ เจ้าหนุ่มนี่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ อย่าบอกนะว่าคนผู้นี้มีความรู้เรื่องการแพทย์ด้วย อย่าบอกนะว่าเขาสามารถช่วยชีวิตเซียวเคออวิ่นได้จริงๆ หากเป
