่ต่างมองหน้าปู้ฟางด้วยสายตาตกตะลึงและกระดากใจ
การจะช่วยคนต้องวัดชีพจรไม่ก็ให้ยาไม่ใช่หรือ ท่านจะเอาห้องครัวไปทำไมกัน
ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ เราไม่มีเวลามาทำอาหารหรอกนะ!
“คุณชายปู้ ได้โปรดช่วยสามีข้าด้วยเถิด หากท่านต้องการกินของดีๆ ข้าจะทำให้เอง…” หลินฉินเอ๋อร์กล่าวหลังจับจ้ออีกฝ่ายด้วยความกระวนกระวาย
สีหน้าของปู้ฟางมืดครึ้มลง เขาไม่อยากจะอธิบายให้มากความ จึงกระแอมกระไอออกมาครั้งหนึ่งก่อนมองหน้าทุกคนที่อยู่รอบกาย
“ทำตามที่ข้าบอก เตรียมห้องครัวสะอาดๆ เอาไว้ ข้าคือคนที่จะช่วยชีวิตเขา… ไม่มีความจำเป็นต้องตรวจชีพจร ข้าจะใช้ทักษะการทำอาหารของตัวเอง”
