ร้องออกมา กรงเล็บข้างหนึ่งของมันก็แหลกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!
สายลมรุนแรงพัดกรรโชก ทำให้เลือดสีแดงสดที่สาดกระจายออกมากระเซ็นไปทั่วบริเวณราวกับเป็นฝนโลหิต
ร่างที่กำลังถือมีดทำครัวสีทองยืนอยู่บนพื้นอย่างองอาจ เชือกมัดผมขาดสะบั้น ทำให้ผมของเขาพัดสยายไม่เป็นทรง
สีหน้าของปู้ฟางนิ่งสงบขณะสองมือกระชับอยู่บนด้ามของมีดทำครัวกระดูกมังกรทอง ปลายมีดส่องแสงสีทองเจิดจ้า รัศมีพร่ามัวของมันโอบล้อมทั่วร่างของชายหนุ่ม
เลือดของปลาอสูรยังไหลลงมาไม่ขาดสาย แต่ทุกหยดกลับถูกทำให้สลายหายไป
ร่างของปู้ฟางที่ยืนอยู่ภายใต้ฝนโลหิตที่กระหน่ำลงมากลับยังสะอาดหมดจดไร้มลทิน ราวกับเป็นดอกบัวชูช่อสง่างามสงบนิ่ง
เสียงร้องโหยหวนของเซียวเคออวิ่นยังคงดังออกมาอย่างต่อเนื่อง ฝนเลือดสาดซัดลงมาทั่วร่างแปรเปลี่ยนให้ชายวัยกลางคนกลายเป็นมนุษย์โลหิต
กลิ่นเลือดคละคลุ้งผสานเข้ากับกลิ่นเน่าเหม็นที่แผ่ออกมาจากร่างของเซียวเคออวิ่น
ทว่า ณ เวลานี้ความสนใจของทุกคนไม่ได้อยู่ที่เซียวเคออวิ่น แต่เป็นชายหนุ่มที่กำลังกำมีดทำครัวซึ่งไม่ถูกฝนเลือดย้อมร่าง ทั้งที่เขาอยู่ตรงใจกลางของพายุเลือดพอดิบพอดี
“เจ้าหนุ่มนี่ฟันกรงเล็บของปลาอสูรมังกรพินาศขาดสะบั้นได้ง่ายๆ… ทั้งที่พลังป้องกันของปลาปีศาจตัวนี้แข็งแกร่งไม่น้อย แต่กรงเล็บของมันกลับขาดออกร่างได้ง่ายดายราวกับเป็นกระดาษอย่างไรอย่างนั้น! หนำซ้ำยังไม่อาจปัดป้องอะไรได้เลย! ช่างน่ายำเกรงเสียจริง!
