ำสนิทที่พวยพุ่งออกมาไม่หยุด เพราะชายวัยกลางคนกลัวว่าหากไม่ทำเช่นนี้ พลังปราณสีดำสนิทจะกัดกร่อนร่างของเขาไปหมดจนไม่เหลืออะไร
“พี่เซียว หลบเร็วเข้า!”
เสียงคำรามโกรธเกรี้ยวดังขึ้น เซียวเคออวิ่นผงะไป เขารีบเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ แต่เงาสีดำขนาดใหญ่ก็มาขวางสายตาเสียแล้ว
ปลาอสูรมังกรพินาศยกกรงเล็บขนาดมโหฬารขึ้นมาบดบังท้องฟ้าเบื้องบน บรรยากาศรอบตัวพลันเย็นยะเยือกด้วยความหวาดหวั่นในเสี้ยวลมหายใจนั้น
ความตกใจและพรั่นพรึงปรากฏในดวงตาของเซียวเคออวิ่น… หากกรงเล็บนี้ตะปบลงมา ร่างของเขาคงแหละเละกลายเป็นเพียงเศษเนื้อ เขาคงตายชนิดที่ว่าไม่เหลือร่างไว้ให้คืนชีพขึ้นมาตายซ้ำสองแน่นอน!
หัวใจของหลินฉินเอ๋อร์พลันหนักอึ้งเมื่อเห็นภาพตรงหน้า สีหน้าของทุกคนในตระกูลเซียวล้วนซีดเผือด แทบจะทรงตัวยืนกันไม่อยู่
“เถ้าแก่ปู้…”
ใบหน้างดงามของเซียวเยียนอวี่ปรากฏร่องรอยความกังวล นางรีบหันมาพูดกับปู้ฟาง หญิงสาวไม่รู้แม้แต่น้อยว่าพลังปราณของชายหนุ่มนั้นอยู่ที่ขั้นใด แต่หากเจ้าขาวหุ่นเชิดของเขาคิดจะลงมือ มันย่อมต้านทานปลาปีศาจนั่นได้แน่
ปู้ฟางขมวดคิ้ว แม้เขาคิดจะลงมือจริงๆ ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะหยุดยั้งปลาอสูรมังกรพินาศได้หรือไม่
ก่อนที่เขาจะออกเดินทางมา ระบบออกกฎไว้ว่าหากตัวชายหนุ่มไม่ตกอยู่ในอันตรายหรือถูกโจมตี เจ้าขาวจะไม่เข้าไปวุ่นวายด้วยเด็ดขาด ดังนั้นปู้ฟางจึงมั่นใจว่าเจ้าขาวจะไม่ออกโรงช่วยเซียวเคออวิ่นเองแน่นอน
แต่จ
