ี่ใบหน้าอ่อนลงขณะยิ้มให้ปู้ฟาง
ปู้ฟางยังคงรักษาสีหน้าสงบเอาไว้ได้เหมือนเดิม ดูแลไม่ดีหรือ… ต้องเรียกว่าดูแคลนข้าชนิดสุดลิ่มทิ่มประตูน่าจะเหมาะกว่า
“พี่หญิง หญิงรับใช้ของท่านพาศิษย์พี่ผู้นี้ไปที่ห้องรับรองต่ำศักดิ์ ไม่รู้นางใช้หัวแม่เท้าคิดหรืออย่างไรกัน ข้าสั่งให้คนของข้าจัดเตรียมห้องใหม่ให้สมฐานะของเขาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น… ศิษย์พี่ท่านนี้กำลังตามหาตัวท่านอยู่ ข้าก็เลยพามา” เซียวอวี่พูดเสียงเบา
เซียวเยียนอวี่ชะงักทันที นางมุ่นคิ้ว เสี่ยวหย่านะเสี่ยวหย่า…
“เรื่องนั้นช่างมันเถิด เจ้าบอกเองไม่ใช่หรือว่า หากข้าอยากกินซาลาเปาทอดไส้หมูสูตรต้นตำรับก็ต้องมาที่คฤหาสน์ตระกูลเซียว เช่นนั้นก็พาข้าไปหน่อยสิ” ปู้ฟางเอ่ย
เซียวเยียนอวี่เม้มปาก แต่ก่อนที่นางจะได้พูดอะไร เซียวอวี่ที่ยืนอยู่ด้านข้างก็ชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน
“อะไรนะ ศิษย์พี่ ท่านมาเพื่อกินซาลาเปาทอดไส้หมูหรือนี่ เห็นทีจะฝันสลายแล้วละ… แม่ข้าปลดประจำการไปนานแล้ว!”
ป้าบ! เซียวเยียนอวี่ตบศีรษะเซียวอวี่ชนิดไม่คิดออมแรง
“ปลดประจำการอะไรของเจ้า! เงียบไปเลยนะ ข้าไม่ได้บอกให้เจ้าพูดเสียหน่อย” ก่อนหน้านี้เซียวเยียนอวี่ก็อารมณ์ดีๆ อยู่ แต่พอได้ยินคำว่าปลดประจำการเข้าไป นางก็คันไม้คันมืออยากสั่งสอนเด็กหนุ่มทันที
“แม่นางหลินเป็นแม่ของเจ้าเด็กนี่หรือ” ปู้ฟางมองเซียวอวี่ด้วยสีหน้าตกใจ
“ใช่แล้ว เซียวอวี่เป็นบุตรชายของท่านอาสองของข้า เขามีนิสัยซุกซนเป็นต