เสียงคำรามดังลั่นจนแก้วหูแทบแตกนั้นทั้งเกรี้ยวกราดและน่ากลัว คลื่นที่ซัดเข้ากระแทกริมตลิ่งมาพร้อมเสียงแสบแก้วหูนั้น มวลน้ำหนากระแทกเข้าหาประตูเมืองอย่างรุนแรง ทำเอาหัวใจของชาวเมืองนครใต้สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว กลิ่นรุนแรงโชยเข้าปะทะโพรงจมูก
วืด วืด วืด!
บรรดาทหารป้องกันเมืองต่างหยิบชุดเกราะมาสวมแล้วพุ่งออกจากประตูเมืองไปทีละคนสองคน พวกเขามุ่งหน้าไปยังชานเมืองด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง
“นั่นมันปีศาจนี่! หนีเอาชีวิตรอดเร็ว!”
“ปลาอสุรกายตัวยักษ์กินคน!”
“มังกร! มันเป็นมังกรที่โกรธเกรี้ยวจากแม่น้ำมังกรเช่นนั้นรึ!”
…
บรรดาผู้คนที่ทั้งหวาดกลัวและกระวนกระวายพากันกรีดร้องด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง ใบหน้าซีดเหมือนเจอผี ทุกคนวิ่งกระจัดกระจายหนีตายไปทุกทิศทาง ทำให้ทหารคุ้มกันเมืองจัดระเบียบสถานการณ์ไม่ได้แม้แต่น้อย ความโกลาหลอลหม่านอุบัติขึ้นในเมืองทันที
ปู้ฟางและเซียวเยียนอวี่เดินไปตามถนน ทั้งทหารและชาวบ้านที่กำลังหวาดกลัววิ่งผ่านตัวพวกเขาไป
โฮก!!
เสียงคำรามดังลั่นพุ่งแหวกอากาศมาอีกครั้ง ตามมาด้วยพลังปราณเที่ยงแท้ที่ระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่อง ประตูเหล็กค่อยๆ ถูกยกขึ้น ประตูนี้เมื่อดึงลงมาจนสุดจะเชื่อมต่อกับสะพาน แต่บัดนี้ถูกยกปิดเพื่อกั้นไม่ให้ปีศาจตัวยักษ์เข้าเมืองมาได้
โครม โครม!
คลื่นสูงซัดขึ้นสู่ท้องฟ้า แทบทะลักผ่านกำแพงเมืองเข้ามาข้างใน หยดน้ำเย็นเยียบแทรกผ่านรอยแยกของประตูเมืองเข้ามา
แ
