ม้ปู้ฟางและเซียวเยียนอวี่จะอยากเดินหน้าต่อ แต่พวกเขาก็ถูกทหารกันเอาไว้ ปู้ฟางมุ่นคิ้วส่วนเซียวเยี่ยนอวี่ก็เตรียมเปิดปากพูดอะไรบางอย่าง แต่กลุ่มคนคณะใหญ่ก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาเสียก่อน
“เยียนอวี่ อยู่นี่เอง! ข้างนอกอันตรายมาก เจ้าต้องกลับไปที่คฤหาสน์เซียวกับพวกเราเดี๋ยวนี้”
ผู้นำของกลุ่มเป็นชายวัยกลางคนในชุดคลุมผ้าไหมสวยหรู เขามีหนวดยาวและยืนเอามือไพล่หลังอยู่ เมื่อเห็นเซียวเยียนอวี่เขาก็ยิ้มด้วยความโล่งใจแล้วตะโกนพูดออกมา
ด้านหลังชายวัยกลางคนมีผู้คนมากมายยืนเรียงแถวอยู่ ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะเป็นสมาชิกตระกูลเซียวทั้งสิ้น ทุกคนสวมเสื้อผ้าราคาแพงและมีกระแสพลังปราณแผ่ซ่านอยู่รอบกาย
หญิงรับใช้ที่เซียวเยียนอวี่ส่งกลับไปก่อนหน้านี้ยืนห่อไหล่อยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้น
“ท่านอาสาม ท่านรู้หรือไม่ว่าเกิดเหตุอะไรขึ้นข้างนอกนั่น” แทนที่จะตอบคำถามของชายวัยกลางคน เซียวเยียนอวี่กลับส่งอีกคำถามสวนไปแทน
เซียวเคอเฉิงชะงักไป เขามองไปที่นอกประตูเมือง มุมปากกระตุก “อสูรเวทจากมหาสมุทรไร้ขอบเขตคงจะหลุดเข้ามาในแม่น้ำสายนี้ แต่ก็ไม่ใช่เหตุการณ์แปลกใหม่อะไร แค่ครั้งนี้อสูรเวทตัวนี้แข็งแกร่งกว่าปกติเท่านั้น”
พอเขาพูดจบ เสียงดังโครมก็ก้องมาจากประตูเหล็กทันที
โครม!!
เสียงนั้นฟังดูราวกับอสูรตัวยักษ์กำลังพุ่งชนด้านนอกของประตูเมือง ประตูลั่นเอี๊ยดอ๊าด ดูเหมือนจะทานทนแรงกระแทกไม่ไหว น้ำเย็นสาดเข้ามาในตัวเมือง
หัวใจของเซ
