ยากาศของหอวันสต์สุคนธ์จัดว่าไม่เลวเลยทีเดียว ถ้าเพียงกลิ่นแป้งแต่งหน้าของพวกสาวๆ จะเบาลงสักหน่อย มันคงจะดีกว่านี้มาก ไอ้แป้งชมพูๆ อะไรนั่นขัดอารมณ์ข้าชะมัด’ ปู้ฟางคิดในใจ
ชิวเยว่มองปู้ฟางที่เพิ่งยกน้ำชาขึ้นจิบแล้วเดินเข้ามาประชิดด้านหลัง นางใช้มืออ่อนนุ่มบีบนวดไปบนไหล่ของอีกฝ่าย
“คุณชายน้อย ท่านยังไม่ได้บอกข้าเลยว่าท่านชอบรสชาติแบบไหน ท่านป้าหลิวกำชับเรานักหนาว่าให้ดูแลท่านให้ดี”
ทันทีที่ไหล่ถูกนวดคลายความตึงเครียด ปู้ฟางก็รู้สึกแปลกๆ ตอนนั้นเองสีหน้าของเขาก็แสดงอาการสับสนออกมา ชายหนุ่มรีบกระแอมกระไอกลบเกลื่อน “นี่…เลิกนวดให้ข้าได้แล้ว มันทำให้ข้ารู้สึกแปลกพิกล รีบไปเปิดประตูเร็วเข้า หุ่นเชิดของข้ายังอยู่ข้างนอกนั่น ไปพามันเข้ามาที
ชิวเยว่อึ้งไป หุ่นเชิดหรือ
ทันทีที่เปิดประตูชิวเยว่ก็แทบกระโดดกลับเข้ามาในห้องด้วยความตกใจ เมื่อได้เห็นก้อนเหล็กอ้วนกลมดวงตาสีแดงฉานยืนอยู่ตรงทางเดิน
“เจ้านั่นละ พามันเข้ามาแล้วรีบๆ เอาอาหารมาให้ข้าเร็วเข้า” ปู้ฟางพูดเสียงดัง
เมื่อชิวเยว่พาเจ้าขาวเข้ามาในห้อง บรรยากาศยั่วยวนที่รู้สึกได้ชัดเจนก่อนหน้านี้ก็สลายหายไปกว่าครึ่ง ชิวเยว่ไม่คุ้นเคยกับภาพตรงหน้าเลยสักนิด…
‘หรือคนพวกนี้จะแค่มาสำรวจหอวสันต์สุคนธ์กัน สถานการณ์ตรงหน้าข้าดูไม่เข้าที่เข้าทางเอาเสียเลย’ หญิงสาวคิดในใจ
ผ่านไปพักใหญ่ ชุนฮัวก็กลับเข้ามาโดยมีบรรดาสาวใช้เดินตามมาด้านหลัง สาวใช้เหล่านี้ยังดูอ
