และด้วยความช่วยเหลือจากเสี่ยวหลงและอวี่ฝู ความตึงเครียดของปู้ฟางจึงบรรเทาลงไปมาก ปู้ฟางสอนคนทั้งคู่ทุกวันเป็นเวลาครึ่งเดือน ถึงตอนนี้พวกเขาทำอาหารได้ค่อนข้างดี
“นายท่าน ระบบมีเรื่องจะแจ้งให้ทราบ การเคลื่อนย้ายภายในแผนที่ร้านอาหารต่างโลกครั้งแรกจะปรากฏขึ้นในอีก 4 ชั่วยาม…”
ปู้ฟางยังไม่ตื่นดีตอนที่ได้ยินเสียงเคร่งขรึมของระบบดังขึ้นในหัว เขาอึ้งอยู่พักใหญ่ รู้สึกงุนงงเล็กน้อย
“จะเริ่มภายในสี่ชั่วยามหรือ” ปู้หางหาวก่อนจะลงจากเตียง มีเวลาอีกตั้งสี่ชั่วยาม ตอนนี้ยังเช้าอยู่เลย
หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จ ปู้ฟางก็โบกมือเรียกสมุดปกหนังวัวออกมาจากคลังเก็บของระบบ บนหน้าปกเขียนไว้ว่า สมุดสูตรอาหาร
นี่คือรางวัลที่ปู้ฟางพิชิตภารกิจฉุกเฉินสำเร็จ มันคือสมุดโบราณที่มีอักขระโบราณจารึกเอาไว้
เมื่อพลิกปกที่เป็นหนังวัว ด้านในนั้นกลับมีแต่กระดาษโล่งโจ้งสีขาว
“สมุดสูตรอาหาร แล้วจะใช้อย่างไรเล่า…” ปู้ฟางอับจนหนทาง แต่ในเมื่อมันเป็นรางวัลจากภารกิจฉุกเฉิน ก็แปลว่าต้องไม่ใช่สมุดธรรมดาแน่
หลังจากเปิดผ่านๆ ไปรอบหนึ่ง ปู้ฟางก็รู้สึกเบื่อขึ้นมา เพราะในสมุดมีแต่หน้ากระดาษว่างๆ ไม่มีเนื้อหาอะไรเลย ชายหนุ่มยัดสมุดกลับที่เดิมจากนั้นก็เก็บชุดเสื้อผ้าทั่วไปใส่ในช่องว่างของกระเป๋าคลังเก็บ แล้วเดินออกจากห้องนอนเข้าไปในครัว
เซียวเสี่ยงหลงมาถึงร้านตั้งแต่เช้าตรู่ กำลังใช้มีดคู่หั่นวัตถุดิบอยู่
“อรุณสวัสดิ์เถ้าแก่!” เซียว
