กหญิงส่งเสียงฮึดฮัดออกมาด้วยความไม่พอใจ
“จำสิ่งที่ท่านเพิ่งพูดไว้ด้วยเล่า! อย่าคืนคำเลยเชียว!” เด็กหญิงพูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ
“แน่นอน ข้าจะทำตามทุกคำพูด” ปู้ฟางตอบอย่างสงบนิ่ง
เขาไม่ได้รู้สึกหนักใจแต่อย่างใด เนื่องจากหากดูจากที่ระบบประเมินความสามารถของโอวหยางเสี่ยวอี้แล้ว ถ้าข้าวผัดไข่ที่นางทำออกมากินได้…ฟ้าคงถล่มดินคงทลายเป็นแน่ ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้สึกสบายใจขึ้นมา
ร้านเริ่มเนืองแน่นด้วยลูกค้า ปู้ฟางจึงเดินกลับเข้าครัวไปทำงาน
โอวหยางเสี่ยวอี้แทบเก็บความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่ นางรู้สึกอยากกลับบ้านเสียเดี๋ยวนี้เพื่อทำข้าวผัดไข่แสนอร่อยที่จะทำให้นายท่านตัวเหม็นต้องยอมสยบ
ส่วนปู้ฟางกลับกำลังคิดจนศีรษะแทบแตก…ว่าควรจะเลือกใครมาเป็นพ่อครัวแม่ครัวฝึกหัดที่ร้านดี
