่กำลังชดใช้กรรมอยู่ในนรก
ดวงตาของชายชราเหลือเพียงความบ้าคลั่งเท่านั้น เขามองไปยังประตูมังกรทะยานบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยไอร้อนและพลังปราณ รู้สึกได้ถึงผลตื่นรู้ทางห้าสายที่ผสานอยู่ในอาหารจานนั้น…
เขาต้องการอาหารจานนั้นยิ่งนัก นี่คือความหวังสุดท้ายที่เหลืออยู่สำหรับเขาแล้ว
ปัง!
พ่อครัวเงาหวังติงกระโจนใส่ประตูมังกรทะยานอย่างหมดสิ้นซึ่งทุกอย่าง ด้วยความเร็วที่ทำให้เขาดูเหมือนเงาผี
ทุกคนตกใจเกินกว่าจะทำอะไรถูก อีกทั้งสภาพรุ่งริ่งเหมือนสัมภเวสีของพ่อครัวเงายังทำให้พวกเขาสะพรึงมากอีกด้วย ปู้ฟางเองก็มีอาการไม่ต่างกัน
“ตัวบ้าอะไรนี่…” ชายหนุ่มเอ่ย ตกใจกับสารรูปของพ่อครัวเงาเป็นอันมาก ดูอย่างไรก็เหมือนผีที่ทำบาปจนโดนทรมานอยู่ในนรกชัดๆ กลิ่นเหม็นที่โชยออกจากร่างกายของชายชราทำให้ปู้ฟางมุ่นคิ้ว
ตาแก่ขี้เมาหรี่ตามอง ไม่พอใจเป็นอันมากที่มีซากอะไรก็ไม่ทราบได้พุ่งเข้ามาหมายตะครุบอาหารจานที่เขาเพิ่งจ่ายไปหมื่นผลึกเพื่อให้ได้ครอบครอง ชายชราจ้องไปที่พ่อครัวเงาเขม็งพลางส่ายเคราขาวไปมา จากนั้นก็ตะโกนออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว
นี่เป็นครั้งแรกที่ตาแก่ขี้เมาออกโรงเอง
เขาหยิบน้ำเต้าขึ้นมาถือไว้ น้ำเต้านั้นขยายขนาดใหญ่เท่าคนทันที
แววตาของพ่อครัวเงาเต็มไปด้วยความเสียสติ สิ่งเดียวที่เขาคิดถึงตอนนี้คือประตูมังกรทะยานเท่านั้น เนื่องจากเป็นอย่างเดียวบนโลกที่จะช่วยเขาไม่ให้กลายเป็นคนง่อยเปลี้ยเสียขาได้
ตูม!
น้ำเต้ากระแทก
