ตัวเองใหญ่มาจากไหนกัน
จ่านคงลุกขึ้นยืน ตัวเขาเองอารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วเนื่องจากถูกเถ้าแก่ปู้ใส่อารมณ์ ตอนนี้จึงรู้สึกอยากระบายความเดือดพล่านในใจออกมาเช่นกัน
เปี้ยนฉางกงเองก็ลุกขึ้นยืน หลังจากกินโอสถทิพย์เข้าไปเมื่อครู่ เขาก็แทบจะหายดีเป็นปกติ
ทั้งสองเดินหน้าตาบูดบึ้งไปยังทางเข้าร้านตรงที่พ่อครัวเงายืนอยู่
ชายชราขี้เมาหัวเราะอย่างอารมณ์ดีจากนั้นก็กลืนสุราลงท้องอีกหนึ่งอึก เตรียมตัวดูฉากบันเทิงที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างสุขใจ
“พวกเจ้าสองคนอยากตายเช่นนั้นรึ!” พ่อครัวเงาข่มขู่ด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมหรี่ตามอง
ตอนนี้เขามีพลังเทียบเท่าขั้นเทพแห่งสงคราม ในความคิดของเขา นี่เป็นระดับพลังปราณสูงสุดที่คนคนหนึ่งจะทำได้แล้ว แล้วไอ้มดปลวกสองตัวนี้มันยังจะกล้าแส่หาเรื่องตายอีกหรือ
ตอนนี้เขารู้สึกมั่นใจในตนเองเป็นอันมาก
“เจ้าคิดว่าตัวเองกำลังข่มขู่ใครอยู่!”
เปี้ยนฉางกงเปิดปากถามเสียงเย็น จากนั้นก็ฟาดมือใส่พ่อครัวเงาพร้อมผิวปากไปด้วย
พ่อครัวเงาอึ้งไปทันที ก่อนตะโกนตอบอย่างโกรธเกรี้ยว “รนหาที่ตายแท้!”
ปัง!
แต่เขาก็ต้องอึ้งไป เนื่องจากแม้จะปัดป้องฝ่ามือของเปี้ยนฉางกงเอาไว้ได้ แต่กลับกันจ่านคงไว้ไม่อยู่ ใบหน้าของเขาบวมปูดออกมาเป็นลูกทันที
“แม่เจ้า! นี่มันบ้าอะไรกัน เหตุใดข้าที่มีพลังปราณขั้นเทพแห่งสงครามถึงถูกตบเอาได้”
พ่อครัวเงาโกรธแค้นเป็นอันมาก พลังในร่างกายที่เพิ่มขึ้นพลันระเบิดออกมาในรูปแบบพลังปราณเที่ย
