ดผ่านร่างกาย
วืด!
เสียงคมกระบี่ตัดผ่านเนื้อดังชัดเจนในโสตประสาท ทำให้ทุกคนในที่แห่งนี้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
เจ้าขาวตาสีม่วงตรงหน้ารวดเร็วจนน่าตกใจ ราวกับเป็นสายลมพัดผ่านร่างของเขาไปพร้อมกระบี่ขนาดใหญ่ก็ไม่ปาน
จากนั้นเสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังขึ้นเบื้องหลังเขา
เปี้ยนฉางกงพลันรู้สึกเหมือนมีตะกั่วหนักทับโถมลงมาที่อก ร่างทั้งร่างสั่นสะท้าน ลมหายใจหอบถี่
ชั่วขณะนั้นทุกสรรพสิ่งในตรอกเล็กเหมือนหยุดเคลื่อนไหวไปดื้อๆ
อะไรบางอย่างที่ดูเหมือนลูกบอลยางกระเด้งกระดอนอยู่บนพื้นเสียงดังตุบตับ…หัวใจของทุกคนในที่แห่งนี้สั่นสะท้าน ต่างหันไปมองผู้ที่อยู่เบื้องหลังเปี้ยนฉางกงด้วยสายตาขนพองสยองเกล้า ร่างสั่นระริกเหมือนนกน้อยที่หวาดกลัว
เสียงกรีดร้องดังขึ้นชั่วอึดใจจากนั้นก็เงียบไป ราวกับว่าเจ้าของเสียงถูกบีบคอจนหมดแรงดิ้นรน
เปี้ยนฉางกงค่อยๆ หันหน้ากลับไปมอง ดวงตาแก่ประสบการณ์หดแคบ สันหลังเย็นวาบจนขนหัวแทบลุก
เจ้าขาวเองก็หันศีรษะหุ่นยนต์ของมันมาเช่นกัน แสงสีม่วงในดวงตากะพริบอีกครั้ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดง ดวงตาจากอเวจีที่ทำให้ทั้งสวรรค์และผืนดินต้องสั่นสะท้านด้วยรังสีสังหารหายวับไปราวกับเป่าเทียน
ตอนนั้นเองบรรดาฝูงชนต่างรู้สึกว่าแรงกดดันที่กดทับหัวใจอยู่สลายหายไปแล้ว ต่างพากันหายใจหอบด้วยความเหนื่อยอ่อน
เบื้องหน้าเจ้าขาวมีร่างใหญ่ร่างหนึ่งคุกเข่าอยู่บนพื้น ร่างนั้นเต็มไปด้วยมัดกล้ามแข็งแกร่งจนเหมือนมังกรทระนง
