้
ระดับแปดขั้นเทพแห่งสงครามคนแรก… ลงมือแล้ว!
ตูม ตูม โครม!
ศิลาระเบิดพลางแตกกระจาย ร่างที่ปกคลุมไปด้วยโลหิตของเจ้ามู่เฉิงกระเด็นออกมาตามแรงระเบิด สายตาของเขาจ้องมองไปยังจ่านคงอย่างดุดัน
เจ้ามู่เฉิงไม่ได้เอ่ยถ้อยคำใดออกมาอีก เขาเพียงแต่หันหลังแล้วก้าวเดินไป ตั้งใจจะออกไปจากที่แห่งนี้
ทว่าดวงตาของจ่านคงภายใต้หน้ากากนั้นทั้งเย็นชาและโหดเหี้ยม เสื้อคลุมของเขาโบกสะบัดไปมาอีกครั้ง ตอนนั้นเองปีกคู่งามก็ปรากฏขึ้นด้านหลัง ปีกนี้สร้างขึ้นจากการควบคุมไอพลังปราณ
ภายในเสี้ยวลมหายใจ จ่านคงก็มาปรากฏกายอยู่ข้างกายเจ้ามู่เฉิง
“ใครอนุญาตให้เจ้าไปกัน” จ่านคงถามเสียงเรียบ
“อย่าทำข้าหนักนักเลย!” เจ้ามู่เฉิงคำรามออกด้วยความเจ็บปวด เขาไม่คาดคิดแม้แต่น้อยว่าจะถูกระดับแปดขั้นเทพแห่งสงครามลอบโจมตี เขาไม่ได้ทำใจมาเพื่อพร้อมตายในวันนี้จริงๆ
“ถ้าข้าจะซ้อมเจ้าให้น่วมแล้วจะทำไม เจ้าคิดว่าทำร้ายคนของข้าแล้วยังจะมีสิทธิต่อรองอีกอย่างนั้นหรือ” จ่านคงถามกลับอย่างเลือดเย็น ร่างกายของเขาบิดหมุนก่อนที่จะเตะเข้าไปยังลำตัวของเจ้ามู่เฉิงอย่างจัง พลังมหาศาลจากร่างของชายหนุ่มแทบจะฉีกอากาศออกเป็นสองส่วน
เจ้ามู่เฉิงกระอักโลหิตออกมาเต็มปาก สีหน้าท่าทางดูแก่ชราและเปราะบางขึ้นมาทันที
เขาถอดร่นตุปัดตุเป๋ ก่อนจะประคองตัวให้ยืนอยู่ได้กลางอากาศ ชายชรายกมือปาดโลหิตที่มุมปาก ก่อนที่ใบหน้าจะเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงอัปลักษณ์
เจ้ามู่เฉิงทุบจี
