างกายมีโต๊ะซึ่งวางถ้วยน้ำชาควันกรุ่นเอาไว้ กลิ่นหอมของชาลอยล่องไปทั่วทั้งห้อง
ตอนนั้นเองชายชราก็ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มขณะยกถ้วยน้ำชาขึ้นจิบ เขาหลับตาดื่มด่ำกับกลิ่นหอมของชาอยู่ชั่วครู่ จากนั้นจึงค่อยๆ ออกจากห้องไป
ทันทีที่ก้าวเท้าออกจากห้อง เจ้ามู่เฉิงก็อดพ่นลมร้อนออกมาไม่ได้เมื่อร่างสัมผัสกับความหนาวเหน็บของอากาศภายนอก อึดใจถัดมา พลังปราณภายในกายของชายชราก็เพิ่มสูงขึ้นขณะที่เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วพุ่งตัวไปในอากาศ!
เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังก้องอยู่ในสวน ทำเอาโสตประสาทของผู้ที่ได้ยินเสียงนั้นแทบจะดับไป ทั้งยังทำลายความเงียบสงบของสวนลงอีกด้วย
ตอนนั้นเองเสียงหัวเราะชั่วร้ายก็ดังกึกก้องในอากาศราวฟ้าร้อง
ตูม! ตูม!
ทันทีที่กระแสพลังปราณเที่ยวแท้พุ่งประสานกัน คลื่นพลังที่สะท้อนออกมาก็ผลาญทำลายสวนสวยไปเสียสิ้น และเปลี่ยนให้มันกลายเป็นสนามรบสุดสะพรึงในชั่วพริบตา
ตอนนั้นเองเจ้ามู่เฉิงก็แสยะยิ้มออกมา “หมอนั่นเดินมาติดกับจนได้”
ร่างของชายชราที่พุ่งอยู่ในอากาศมาหยุดนิ่งอยู่เหนือสวน แล้วก็ได้รับรู้ถึงความโกลาหลของสนามรบที่อยู่เบื้องล่าง เจ้ามู่เฉิงมองเห็นร่างของผู้คนมากมายล้อมรอบคนกลุ่มหนึ่งเอาไว้
“หือ ไม่ใช่ไอ้ปู้ฟางหรอกรึ” เขาชะงักไปเมื่อตระหนักได้ว่าร่างที่เหล่าผู้เยี่ยมยุทธ์ล้อมเอาไว้นั้นไม่ใช่ปู้ฟาง
“ฮ่าๆ! เจ้ามู่เฉิง เป้าหมายครั้งนี้คือไอ้สองคนนี้อย่างนั้นสิ ทันทีที่จัดการคนพวก
