รตยุทธการทุกคนที่กำลังนอนหลับสบายแทบปัสสาวะราดที่นอน พวกเขาลืมตาโพลงพลันพุ่งออกจากห้องทันที รู้สึกได้ถึงพลังงานน่ากลัวที่โถมทับลงมาบนร่างกาย
พลังนี้เกินกว่าจะรับมือได้ไหวจริงๆ!
ในวินาทีนั้น ไม่ว่าจะเป็นใครก็ต้องพาลตัวสั่นกันทุกคน
หนี่หยันที่อยู่ในโรงเตี๊ยมลืมตาขึ้น นางบิดร่างผอมเพรียวพลางกระโจนออกจากเตียง ก่อนพุ่งออกจากห้อง ทะยานไปบนฟ้า
ร่างบางอีกร่างหนึ่งตามออกมาเช่นกัน
“พี่หญิงหนี่หยัน… พลังนี้! หรือว่าจะเป็นอสูรเวทขั้นเทพแห่งสงครามเจ้าคะ”
ยี่จือหลิงไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อยว่าตนเองกำลังกุมคันธนูที่สะพายอยู่บนหลังเอาไว้แน่น มือเปียกโชกด้วยเหงื่อ
“ไม่สิ… มีบางอย่างไม่ชอบมาพากลเกี่ยวกับพลังนี้ มันดูแข็งแกร่งกว่าอสูรเวทขั้นเทพแห่งสงครามมากนัก เหมือนกับว่า…” จือหลิงมุ่นคิ้ว นางรู้สึกว่าพลังนี้คุ้นเคยชอบกล เหมือนเคยสัมผัสมาก่อน
“ไม่ว่าจะเป็นอะไร นครหลวงเห็นทีจะลำบากแน่นอน!” หนี่หยันถอนใจ
…
“แม่นาง พวกเรายังควรลงมืออยู่หรือไม่ขอรับ” ร่างของอาจารย์อาอู๋สั่นไปทั้งตัว ใบหน้าของเขามืดมนเมื่อถูกกดทับเอาไว้ด้วยพลังงานนี้
“ใครจะไปคิดว่านครหลวงมีสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวเช่นนี้อยู่ด้วย… พลังนี้อยู่ในระดับเดียวกับเจ้าสำนักของเราเลยทีเดียว! นครหลวงแอบซ่อนไพ่ตายเช่นนี้เอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ไม่สิ! เรามาใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์กันดีกว่า ขณะที่ทุกคนกำลังตกใจกับพลังนี้อยู่ เราควรรีบฉวยโอกาสเข้าไปช่วยตั
