นหมึกตากแห้ง ทันใดนั้นร่างของนางก็สั่นเทา นางตีแข้งตีขาไปมา ทำเอาเตียงกระจุยกระจายเละเทะไปหมด
จากนั้นหญิงสาวก็ผุดลุกขึ้นนั่งพลางทำปากยื่น สีหน้าพลันเปลี่ยนไป นางนวดศีรษะตนเองที่ปวดหนึบ แล้วหันออกไปมองท้องฟ้าข้างนอกที่มืดมิด ดวงตาหรี่จนเล็กหยี อู๋อวิ๋นไป่ผ่อนลมหายใจที่ยังคงมีกลิ่นสุราแรงออกมาเบาๆ
ทันใดนั้นหญิงสาวก็ตกใจจนชะงักแล้วเริ่มสำรวจตนเองดูว่าบรรลุขั้นปราณหรือไม่ เนื่องจากไม่ได้สัมผัสการบรรลุด้วยตนเองหลังจากที่ได้ดื่มสุราตื่นรู้เพลิงน้ำแข็งซึ่งทำจากดอกบัวประมุขเข้าไป
“นี่… นี่มัน… สวรรค์โปรด!”
อู๋อวิ๋นไป่อึ้งจนพูดไม่ออก นางสัมผัสได้ถึงทะเลสาบพลังปราณที่กำลังหมุนวนอยู่ในเส้นปราณ มันปล่อยพลังปราณเที่ยงแท้ออกมาไม่หยุดยั้ง หากเปรียบเทียบเส้นปราณของนางเมื่อวานกับวันนี้ พลังปราณของนางเมื่อวานเปรียบเสมือนน้ำบ่อน้อย ส่วนวันนี้กลับกลายเป็นทะเลสาบกว้างใหญ่
ใครจะไปคาดคิดว่าสุราจอกเดียวจะช่วยให้นางบรรลุขั้นปราณได้ขณะที่ยังหลับลึกอยู่
พายุพลังปราณที่ใจกลางร่างกายปล่อยคลื่นพลังปราณหมุนเวียนออกมาจากทะเลสาบกว้างใหญ่… เป็นสัญญาณบอกว่านางได้บรรลุขั้นนักพรตยุทธการเรียบร้อยแล้ว
อู๋อวิ๋นไป่ดวงตาเบิกกว้าง เสียงหัวเราะดังลอดริมฝีปากแดงเรื่อออกมา
หญิงสาวยืนนิ่งอยู่กับที่ บังคับพลังปราณให้ไหลออกจากหัวใจ ดันลงไปที่เท้าทั้งสองข้าง ร่างทั้งร่างลอยขึ้นในอากาศ นางเดินเหยียบไปบนอากาศแม้ยังรู้สึกมึนเมาอยู่เล
