ิ์เหล้าแล้ว เขาจึงอ้าปากหาวหวอดก่อนเดินออกจากครัวไปเตรียมตัวเก็บร้านเพื่อเข้านอน
…
เจ้าขาวยืนอยู่นอกร้านเหมือนภูเขาทะมึน แสงสีแดงกะพริบอย่างต่อเนื่องในดวงตา
ห่าฝนกระบี่ตกลงตรงหน้าเทียนสวีจื่อ ฝนอันตรายนี้เกิดจากกระบี่ในมือของเขาแผลงฤทธิ์นั่นเอง
ใบหน้าของเทียนสวีจื่อเครียดขึง เลือดสีแดงเข้มไหลออกจากจมูกมาเปราะเปื้อนเคราขาว…
“ไอ้หุ่นเชิดเวรนี่จงหัวขาดไปเสีย!”
เขาคำรามเบาๆ จากนั้นก็เพ่งสมาธิไปที่การปล่อยพลังปราณเที่ยงแท้ออกจากร่างกาย เคร้งๆ เงากระบี่พุ่งเข้าใส่เจ้าขาวทันที
เงานั้นปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า เกือบจะกลายสภาพเป็นห่าฝนกระบี่ที่หนักหนามากเสียจนทำให้ใครที่ได้เห็นต้องพากันขนลุกซู่ หัวใจสั่นสะท้านด้วยความกลัว
ใจกลางของห่าฝนกระบี่นั้นมีพลังงานกระบี่ของเทียนสวีจื่อสถิตอยู่ มันเป็นพลังงานกระบี่ของผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการที่ทั้งแข็งแกร่ง ยิ่งใหญ่ และหาได้ยากยิ่ง มันสาดลงมาบนพื้นด้วยกำลังแรงเสียจนแทบทำให้ประตูเมืองพังทลาย ผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการทั่วไปคงไม่แม้แต่จะกล้าต่อกรกับกระบวนท่านี้อย่างแน่นอน
วิชานี้… น่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง
คนที่ยืนสังเกตการณ์อยู่ใกล้ๆ ต่างตกอยู่ในสภาวะตื่นตะลึง ทุกคนตระหนักแล้วว่าเทียนสวีจื่อนั้นแข็งแกร่งเพียงใด
ร่างอ้วนกลมของเจ้าขาวดูเล็กกระจ้อยร่อยท่ามกลางฝนกระบี่ที่รายล้อม เหมือนเรือลำน้อยในมหาสมุทรกว้างใหญ่ ทำได้แค่เฝ้ารอให้กระแสน้ำพัดให้เรือคว่ำ
เสีย
