ปู้ฟางเปิดฝาถังออก เกิดเสียงดังเป๊าะเบาๆ พร้อมกลิ่นสุรารุนแรงที่ระเบิดออกมาจากเหยือก กลิ่นสุรานั้นราวกับจะก่อตัวเป็นหมอกล้อมรอบกาย ก่อนไหลบ่าเข้าสู่โพรงจมูกของปู้ฟาง ทำให้ต่อมรับรสของชายหนุ่มสั่นระริก
กลิ่นนี้เป็นกลิ่นสุราผลไม้เข้มข้น แซมด้วยรสหอมหวานอมฝาด แต่รสฝาดที่สัมผัสได้นั้นไม่ได้กระทบต่อกลิ่นหอมของสุราแม้แต่น้อย กลับกันมันยิ่งชูให้กลิ่นนั้นเย้ายวนและน่าลิ้มลองมากขึ้นไปอีก
ปู้ฟางเปิดตากว้าง อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “เอื๊อก” หลังจากนั้นชายหนุ่มก็ขยับจมูกเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก กลิ่นของสุราเดินทางเข้าสู่โพรงจมูกของเขาราวกับเป็นอสรพิษขนาดจิ๋ว ก่อนจะไหลบ่าเข้าไปตามเนื้อตัวแขนขา ทำให้ชายหนุ่มยิ่งลิงโลดใจขึ้นไปอีก
“หอมอะไรเช่นนี้! ช่างเป็นสุราชั้นเลิศยิ่งนัก!”
ปู้ฟางสูดหายใจด้วยความยินดี แต่สีหน้าของชายหนุ่มแทบจะไม่เปลี่ยนแปลง เหตุก็เพราะเขาใช้กรรมวิธี “เหยือกซ้อนเหยือก สุราในสุรา” ในการหมัก แปลว่าสิ่งนี้ยังไม่ใช่ผลลัพธ์สุดท้าย
ถึงแม้ว่ากลิ่นของสุราในตอนนี้จะค่อนข้างน่าประทับใจแล้ว แต่ก็ยังอยู่ในระดับเดียวกับสุราหัวใจหยกเยือกแข็งเท่านั้น หากจะให้ก้าวผ่านมันไปได้ หรือขึ้นไปเทียบเคียงกับ “ลมหายใจมังกร” ตามที่หนี่หยันอธิบายไว้ สุรานี้ยังต้องยอดเยี่ยมกว่านี้อีกประมาณหนึ่ง
ปู้ฟางไม่ได้รีบร้อน เขาหยิบเหยือกเล็กมาอีกสามใบ แล้วใช้กระบอกไม้ไผ่ตักน้ำสุราออกมาจากเหยือกใหญ่แล้ว
