เทลงไปในเหยือกเล็กทั้งสาม
ชายหนุ่มจุ่มกระบอกไม้ไผ่ลงไปในเหยือกสุรา เพียงแค่สัมผัสแผ่วเบา น้ำสุราภายในเหยือกก็กระเพื่อมราวกับเป็นพื้นผิวของแม่น้ำ กลิ่นหอมที่บางเบาในตอนแรกระเบิดออกมา ทำให้สีหน้าของปู้ฟางพึงพอใจขึ้นไปอีก
ในครั้งนี้น้ำสุราไม่ได้ใสราวน้ำในฤดูใบไม้ผลิ หากแต่มีสีออกเหลืองจางๆ เป็นสีเหลืองที่เรียบง่าย คือไม่เหลืองเข้มข้นเหมือนผสมสารสังเคราะห์ แต่ดูงดงามและไร้สิ่งเจือปนราวกับเป็นอัญมณี
น้ำสุราจากเหยือกเดิมถูกตักแบ่งเอาไว้ในสามเหยือกเล็ก สิ่งที่เหลือในเหยือกใหญ่มีเพียงเศษเนื้อผลไม้ ปู้ฟางหยิบที่กรองขึ้นมาก่อนจะเทเศษพวกนี้ลงไป แล้วคั้นน้ำสุราที่เหลือออกมาได้เกือบครึ่งเหยือก
พอทำเสร็จ ชายหนุ่มก็สัมผัสได้ถึงเปลวไฟที่ลุกโชนในใจเขาอีกครั้ง
ชายหนุ่มเคลือบพลังปราณเที่ยงแท้เอาไว้บนฝ่ามือ ก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปในเหยือกสุราใบใหญ่ มือของเขาไปสัมผัสหนึ่งในเหยือกหมักสุราทั้งสาม เหยือกนั้นมีอุณหภูมิสูงจนแทบจะเดือด ทันใดนั้นใจของปู้ฟางก็สั่นไหวอยู่ภายใน
“ในเหยือกนี้น่าจะเป็นสุราที่หมักจากสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิง” หัวใจของปู้ฟางกระตุก เขาออกแรงดึงเหยือกใบเล็กออกมา
เหยือกสุราใบเล็กดูนุ่มนวลเรียบลื่นจากภายนอก แต่หากไม่ใช่เพราะพลังปราณเที่ยงแท้บนฝ่ามือของปู้ฟางแล้ว เขาคงไม่สามารถหยิบมันออกมาจากเหยือกใบใหญ่ได้ง่ายๆ
ทันทีที่ชายหนุ่มดึงเหยือกสุราออกมา เขาก็ต้องตกใจจนแทบผงะ เพราะเหยือกสุราในมือนั้นแ
