ระหว่างช่วงพัก เด็กหญิงจะไปนั่งข้างต้นไม้เพื่อฝึกปราณของตน
แม้ปู้ฟางจะสัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานที่ต้นไม้ต้นนี้ปล่อยออกมา ทว่ามันก็ไม่ได้มีผลกับขั้นปราณของเขาแต่อย่างใด เนื่องจากการบรรลุของเขาไม่ได้มาจากการฝึกปราณ แต่เป็นรายรับในหน่วยผลึกของร้านต่างหาก
กระนั้นตัวเขาเองก็รู้ดีว่าต้นตื่นรู้ทางห้าสายนี้มีมูลค่ามากเพียงใด เขาหันหลังกลับเพื่อเดินเข้าห้องครัว แล้วตักน้ำสะอาดใสเต็มไปด้วยพลังปราณมาหนึ่งถ้วย เพื่อจัดการรดน้ำต้นไม้
“ร้านเรายังเขียวธรรมชาติไม่พอ ดื่มน้ำเพิ่มแล้วแตกใบออกมาให้มากกว่านี้หน่อย” ชายหนุ่มพูดกับต้นไม้ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
จากนั้นเขาก็เดินกลับเข้าครัวไปฝึกทักษะการใช้มีด แล้วเดินไปที่ตู้ด้วยท่าทางสงบนิ่งสงวนอาการ
แต่ในใจของชายหนุ่มกลับรู้สึกตื่นเต้นเป็นอันมาก เหตุผลก็ไม่ใช่ใดอื่น นอกจากว่าวันนี้จะเป็นวันที่สุราสามชนิดซึ่งเขาหมักไว้ใช้การได้เสียที
ทันทีที่เปิดประตูตู้ กลิ่นหอมเหมือนน้ำทะเลก็โชยมา
บรรยากาศของทะเลเป็นบรรยากาศที่เกิดขึ้นภายในตู้เท่านั้น ปู้ฟางแทบจะได้รสเค็มของอากาศเลยทีเดียว
เขาโบกมือไล่ความเค็มเพื่อทำให้กลิ่นเบาบางลง ดวงตาจ้องไปที่ถังใหญ่ซึ่งวางนิ่งอยู่ในตู้
ถังนั้นยังหน้าตาเหมือนเมื่อหนึ่งเดือนที่แล้วไม่มีผิด แต่ปู้ฟางรู้ดีว่าภายในนั้นเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ
ชายหนุ่มยกแขนโอบรอบถังสุราพร้อมส่งกระแสพลังปราณเข้าไป แต่ก็พบว่าถังนั้นหนักขึ้นมากจนไม่สามาร
