รักษาดูแลต้นไม้ต้นนี้ได้ ปู้ฟางก็คงไม่กระดิกนิ้วทำอะไรนอกจากพ่นลมเยาะหนึ่งทีด้วยความรำคาญใจ
“ระบบรักษาความปลอดภัยของร้านเรามีมาตรฐานดีที่สุดในโลก หากร้านนี้ปกป้องต้นไม้นี้ไม่ได้ ผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการแก่ๆ แสนธรรมดาเช่นเจ้า คงมีปัญญาปกป้องมันได้น้อยกว่าแน่”
ชายชราไม่ได้พูดอะไรอีกแต่เดินไปนั่งที่โต๊ะแล้วหันไปสนใจอาหารรสเลิศตรงหน้าแทน ซี่โครงเปรี้ยวหวานในชามทำให้เขารู้สึกอยากอาหารขึ้นมาทันที
ซี่โครงเปรี้ยวหวานสีส้มสดใสของปู้ฟางส่งกลิ่นหอมละมุนของเนื้อออกมา ทำให้ใครก็ตามที่ได้เห็นต้องน้ำลายสอแล้วอยากรีบเอาเข้าปากเร็วๆ
ชายชราใช้ตะเกียบไม้ไผ่คีบซี่โครงเปรี้ยวหวานขึ้นมา เขากัดลงไปเบาๆ ซอสเปรี้ยวหวานสีส้มพลันกระจายตัวในปาก กลิ่นของชิ้นเนื้อหนาอ่อนนุ่มระเบิดออกมาท่วมปากในพริบตา ทำให้ชายชรารู้สึกเหมือนกำลังเมามาย
“อาหารรสเลิศ… อาหารรสเลิศเช่นนี้หาได้ยากยิ่งนัก!”
พ่อครัวเงาอึ้งจนทำอะไรต่อไม่ถูก แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่ได้คิดว่าจะเจอเข้ากับอะไรเช่นนี้ ชายหนุ่มหน้าอ่อนตรงหน้าบรรลุทักษะการทำอาหารระดับสูงไปเรียบร้อยแล้ว
แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ชายชราประหลาดใจมากที่สุด เขากลืนซี่โครงเปรี้ยวหวานเข้าไปหนึ่งชิ้นแล้วดวงตาก็โตเป็นไข่ห่าน… เพราะซี่โครงเปรี้ยวหวานชิ้นนี้เต็มไปด้วยพลังปราณปริมาณมากนั่นเอง
“เหตุใดอาหารนี่จึงมีพลังปราณสะสมอยู่มากถึงเพียงนี้ หรือว่าเถ้าแก่ปู้จะมีวิธีพิเศษในการรักษาระดับพลั
