ยตาตกใจของทุกคน
วงแหวนปราณนั้นส่งความร้อนเผาไหม้ออกมา
ชายหนุ่มวางปลาย่างลงบนเตา วงแหวนปราณหมุนเป็นวงกลมอยู่ด้านล่าง ส่งความร้อนขึ้นไปยังปลาย่างด้านบน
วงแหวนปราณนั้นปล่อยแสงสว่างเจิดจ้าออกมา จุดให้ทั้งกระทะสว่างสดใส ดูสวยงามเหมือนภาพวาดวิจิตร
“นี่คืออาหารจานใหม่ที่ข้าคิดค้นขึ้นมาระหว่างสองวันที่หายไป ปลาย่างวงแหวนปราณ” ปู้ฟางพูดอะไรมั่วๆ ที่เพิ่งคิดได้เมื่อครู่ออกมาอย่างหน้าตาย เพื่อหาข้ออ้างให้กับการหายตัวไปของตนเอง
วงแหวนปราณที่ส่งความร้อนขึ้นไปย่างปลานั้น ทำให้กลิ่นปลาย่างหอมฉุยมากขึ้นไปอีก ประกายแสงของวงแหวนปราณล้อกับสีของปลา ทำให้มันเปลี่ยนสีจากแดงอ่อนเป็นแดงเข้มซ้ำไปซ้ำมาตามการหมุนของวงแหวนปราณ…
ไอร้อนก่อตัวหนาขึ้นจนเริ่มมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ปลาย่างที่มีผลไม้และผักราดอยู่ด้านบนดูสวยงามเป็นอันมาก แค่หน้าตาก็งามพอจะทำให้ทุกคนต้องมนต์ได้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกลิ่นปลาย่างหอมหวนที่ทวีคูณขึ้นอีกด้วยพลังของวงแหวนปราณด้านล่าง
“นี่ปลาย่างจานแรก ไม่ต้องรีบร้อนแย่งกันนะทุกคน ข้างในยังมีอีกจาน เดี๋ยวข้าจะไปหยิบมาให้” ปู้ฟางประกาศ
“ไปเลย ไปเลย…” ทุกคนพึมพำอย่างมึนงงเนื่องจากรับข้อมูลจากปู้ฟางเยอะเกินไป
มุมปากของชายหนุ่มยกขึ้นเป็นรอยยิ้มขณะมองกลุ่มคนที่กำลังกลืนน้ำลายไม่หยุด เขาหันหลังเดินกลับไปทางห้องครัว
“ว่าแต่เถ้าแก่ปู้ เราควรเริ่มกินปลานี่ตอนไหนถึงจะเหมาะสมที่สุด” เจ้าอ้วนจินได้สติแล้
