ใจเรื่องอาหารจนถึงจุดที่เรียกได้ว่าถ่องแท้ ไม่ว่าจะเป็นสมุนไพรดวงอาทิตย์แรกแย้ม การควบคุมความร้อน หรือคุณลักษณะของปลา… ไม่มีใครในที่นี้เข้าใจเรื่องนี้แม้แต่น้อย
แต่ดวงตาของพี่หญิงใหญ่มู่กลับทอแสงแรงกล้าขึ้นเรื่อยๆ ขณะฟังปู้ฟางวิพากษ์วิจารณ์อาหารฝีมือนาง เนื่องจากนางรู้ว่าสิ่งที่ชายหนุ่มพูดนั้นถูกต้องทั้งหมด
รสชาติของปลาชนิดนี้เมื่อนำมาตากแห้งและนึ่งนั้นอร่อยกว่านำมาทำเป็นน้ำแกงปลาจริงๆ เสียด้วย แต่ส่วนที่เขาพูดถึงสมุนไพรอาทิตย์แรกแย้มนั้น… ตัวนางเองก็ไม่เข้าใจทั้งหมดเช่นกัน
หลังจากที่ปู้ฟางพูดจบเขาก็กลับไปหน้าตายอีกครั้ง เนื่องจากโดยนิสัยเป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว ชายหนุ่มจะพูดเยอะก็ต่อเมื่อต้องวิพากษ์วิจารณ์อาหารเท่านั้น…
“เจ้า… เจ้า… พูดมาเยอะแยะน้ำท่วมทุ่งขนาดนี้ ถ้าเจ้าเก่งมากนักละก็ ทำไมไม่ทำอะไรที่มันอร่อยกว่าน้ำแกงปลาฝีมือแม่ข้าออกมาหน่อยเล่า! ถ้าจะทำแค่ติแต่ไม่ก่อเช่นนี้! เจ้าก็เป็นคนที่ชั่วร้ายสิ้นดี!” เด็กหญิงมนุษย์อสรพิษไม่พอใจเป็นอันมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น ปู้ฟางไม่ได้ออมฝีปากเลยแม้แต่น้อย หลังจากที่เห็นอาหารฝีมือแม่นางถูกชำแหละด่าจนไม่เหลือชิ้นดีเช่นนี้ นางก็เริ่มน้ำตารื้นขึ้นมา
เมื่อเห็นว่าบุตรสาวของตนกำลังจะร้องไห้ พี่หญิงใหญ่มู่ก็รีบเข้าไปปลอบใจเด็กหญิงทันที
“ที่พี่คนนี้เขาพูดมาก็ถูกแล้ว แม่ยังต้องพัฒนาฝีมือการทำอาหารอยู่ หลังจากที่ได้ยินคำวิจารณ์ของเขาในวันนี้แม่ก็ได้ความ
