้านเรือนนัก เขามองไปรอบๆ ด้วยความสงสัยใคร่รู้ เนื่องจากไม่มีความรู้เรื่องชีวิตความเป็นอยู่แบบชนเผ่ามากนัก โดยเฉพาะชนเผ่าที่มาจากอีกโลกหนึ่ง ความไม่รู้นี่เองที่ทำให้เขาสนใจเรื่องนี้เป็นพิเศษ
แม้ที่อยู่อาศัยของเผ่ามนุษย์อสรพิษจะไม่ใหญ่มาก แต่บ้านทุกหลังก็ผ่านการปรับปรุงมาหลายต่อหลายครั้ง เพื่อให้ออกมามีขนาดและหน้าตาเช่นนี้
เหนือประตูทางเข้าของบ้านแต่ละหลังมีแถวปลาแห้งห้อยอยู่ ความชื้นในปลาเหือดหายไปหมดสิ้น เนื่องจากถูกวางตากลมตากแดดอยู่เป็นเวลานาน ทำให้สามารถเก็บไว้กินได้นาน
ไม่ใช่แค่ปลาเท่านั้นที่ถูกนำมาตากแห้ง ชายหนุ่มเห็นเนื้อและผลไม้ห้อยอยู่เช่นกัน
ด้วยความที่ที่แห่งนี้เป็นหนองน้ำชื้นแฉะ จึงทำให้อาหารเน่าเสียง่ายขึ้น สภาพความเป็นอยู่ที่ยากลำบากทำให้มนุษย์อสรพิษคิดค้นวิธีการเก็บรักษาอาหารอย่างง่ายขึ้นมา
หลังจากที่เดินอยู่สักพัก พวกเขาก็ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ โชยมาเข้าจมูก กลิ่นนั้นเป็นกลิ่นอาหารที่แสนคุ้นเคย
ขณะนี้ทุกคนเดินมาถึงลานเปิดโล่ง มนุษย์อสรพิษหุ่นอวบอัดตนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ กำลังใช้ตะหลิวโลหะคนของที่อยู่ในกระทะก้นลึกสีดำขนาดใหญ่ กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยออกมาจากกระทะดังกล่าว
“เผ่าของเรามีขนาดเล็ก อาจจะรับรองแขกบ้านแขกเมืองได้ไม่ดีนัก ต้องขออภัยล่วงหน้าด้วย” ผู้อาวุโสสูงสุดพูดกับอู๋อวิ๋นไป่
อู๋อวิ๋นไป่ผสานฝ่ามือและกำปั้นคารวะตอบ ดวงตาของนางจับจ้องไปที่กระทะก้นลึกสีดำขนาดใหญ่ด้วยความสงสัยใ