นผู้ชาย… เหลือบมองชายผู้นั้นแล้วเอ่ย “ใครสนใจกันว่าจะมีคนอยู่ตรงนั้นหรือไม่ เป้าหมายของเราคือการนำดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งมาครอบครองให้ได้ ตราบใดที่หมอนั่นไม่เข้ามายุ่มย่ามเรื่องของเรา ก็ไม่จำเป็นจะต้องไปใส่ใจ อย่าลืมว่านี่ไม่ใช่ตำหนักเมฆาขาว แต่เป็นอาณาเขตของมนุษย์อสรพิษ”
ผู้ติดตามผู้นั้นพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง มนุษย์อสรพิษเป็นสิ่งมีชีวิตที่จะประมาทไม่ได้ และตัวเขาเองก็ไม่กล้าเลินเล่อเช่นกัน โดยเฉพาะขณะที่มีนายน้อยอยู่ข้างๆ นายน้อยนั้นเป็นคนสำคัญมาก หน้าที่ของเขาคือต้องพยายามอย่างเต็มที่ไม่ให้นางได้รับบาดเจ็บแม้แต่ปลายผม
“ไปกันเถิด เป้าหมายของเราอยู่ที่ส่วนท้ายของหมู่บ้านเผ่ามนุษย์อสรพิษ น่าจะเป็นจุดที่สวนสมุนไพรตั้งอยู่ เราต้องหาโอกาสแอบเข้าไปให้ได้” นายน้อยอู๋พูดด้วยสีหน้าตื่นเต้นเล็กน้อย
ผู้ติดตามของนางทำได้เพียงยิ้มบูดเบี้ยวตอบรับ แล้วพยักหน้าแทนคำตอบ
นายน้อยอู๋และผู้ติดตามทิ้งคนเอาไว้ดูต้นทางหนึ่งคน จากนั้นก็พากันเดินไปยังทิศที่รั้วไม้ไผ่ทรุดโทรมตั้งอยู่
มันคือทางไปสวนสมุนไพรของเผ่ามนุษย์อสรพิษนั่นเอง
