สองครั้งเท่านั้น หากเจ้าทำให้ข้ายอมรับไม่ได้… ก็คงไม่มีอะไรต้องพูดอีกนอกจากขออภัย”
พอพูดจบเขาก็หันหลังเดินกลับเข้าครัวไป
ทุกคนในร้านหันมามองหน้ากัน แล้วก็เดินออกไปทีละคนสองคน
เจวี้ยนเอ๋อร์ยังคงไม่หายจากอาการตกใจ ปู้ฟางบอกให้นางทำทาร์ตไข่มาให้เขาชิมจริงๆ น่ะหรือ แปลว่าหากนางทำทาร์ตไข่ที่เขายอมรับได้ เขาจะสอนวิธีการทำทาร์ตไข่ที่แท้จริงให้นางเช่นนั้นหรือ
ความรู้สึกเจ็บปวดที่ได้รับจากตอนที่ปู้ฟางชำแหละทาร์ตไข่ของนางด้วยฝีปากมลายหายไปหมดสิ้น
หากนางได้รับคำชี้แนะจากปู้ฟาง นางมั่นใจว่าตนเองจะทำทาร์ตไข่ที่ทั้งอร่อยและสวยงามได้อย่างแน่นอน
“ขอบพระคุณเถ้าแก่ปู้เจ้าค่ะ ข้าสัญญาว่าจะตั้งใจทำสุดชีวิตเพื่อให้เถ้าแก่ปู้ยอมรับในตัวข้า!” เจวี้ยนเอ๋อร์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง พร้อมโค้งคำนับเป็นมุมฉาก
จากนั้นเจวี้ยนเอ๋อร์ก็ลากหลัวซานเหนียนออกจากร้านไป นางรีบกลับไปที่ตำหนักขุนศึกด้วยความตื่นเต้น และเริ่มเตรียมการทำทาร์ตไข่ทันที นางตั้งใจจะทำทาร์ตไข่ที่ได้รับการยอมรับจากเถ้าแก่ปู้ให้จงได้
…
ในค่ำคืนอันหนาวเหน็บของฤดูหนาว ดวงจันทร์คู่ส่องแสงสว่างเจิดจ้าลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า แผ่แสงสีเงินเย็นเข้าปกคลุมพื้นผิวโลกเอาไว้เหมือนม่านหมอก
ปู้ฟางเดินกลับไปที่ห้องหลังจากฝึกทักษะการใช้มีดและการแกะสลัก รวมถึงหมักสุราหัวใจหยกเยือกแข็งถังใหม่เตรียมไว้สำหรับขายเสร็จเรียบร้อย เขาล้างเนื้อล้างตัว จากนั้นก็ขึ้นเตียงไปนั่งพิงห