งไม่มีชิ้นดีแน่นอน
หลังจากที่กลืนทาร์ตไข่คำเล็กเข้าปากไป ชายหนุ่มก็เลิกมุ่นคิ้ว เขาหันไปมองสตรีขี้อายที่ยืนอยู่ข้างๆ มองมือของนางที่ประสานกันไว้แน่นด้วยความกระวนกระวาย คิดคำพูดไม่ออกไปชั่วครู่
ความจริงแล้ว… ทาร์ตไข่ชิ้นนี้จะเรียกว่าเป็นอาหารจากนรกก็ไม่ผิด คงเป็นการยากสำหรับใครก็ตามในโลกนี้ที่จะชื่นชมรสชาติของอาหารเช่นนี้ได้ แต่มันก็ยังจัดว่าดีกว่าอาหารจากนรกของจริง เนื่องจากอย่างน้อยก็ยังกินได้ไม่ท้องเสีย
แต่หลังจากที่ลองพิจารณาดูทุกแง่มุมแล้ว ทาร์ตไข่นี้ไม่มีอะไรดีเลยแม้แต่อย่างเดียว
ทว่าเขาก็ยังต้องนำความจริงที่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่นางทำทาร์ตไข่เข้าไปรวมด้วย หลังจากที่ได้ลองกินไปเมื่อวาน นางก็นำทาร์ตไข่ของตนเองมาให้เขาประเมินดู แค่ความกล้าและความเอาจริงเอาจังเช่นนี้ก็มากพอจะทำให้ปู้ฟางประทับใจแล้ว
“เถ้าแก่ปู้ เหตุใดจึงไม่พูดอะไรเลยเล่า ดีหรือไม่ดีก็บอกมาเสียสิ” หลัวซานเหนียนเอ่ย นางเป็นคนไม่ค่อยมีความอดทน เมื่อเห็นปู้ฟางทำหน้าลังเล ก็อดไม่ได้ที่จะกระตุ้นให้เขารีบพูดออกมาให้จบๆ ไป
เจวี้ยนเอ๋อร์มองหน้าปู้ฟางด้วยสายตาคาดหวัง นางชอบทำทาร์ตไข่จริงๆ
ปู้ฟางคิดอยู่สักพัก พร้อมเอานิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะไปด้วยเบาๆ ขณะคิด จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองเจวี้ยนเอ๋อร์แล้วถาม “ทำไมเจ้าถึงกลับบ้านไปทำทาร์ตไข่”
เจวี้ยนเอ๋อร์ชะงักไปสักพัก จากนั้นก็ตอบด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย “เพราะว่าข้าชอบทาร์ตไข่!”
ปู้ฟ
