หน้าที่ของเขาคือช่วยจุดไฟในเตาให้ ที่ด้านหลังเตาตัวอื่นๆ ก็มีขันทีหนุ่มยืนอยู่เช่นกัน
“วัตถุดิบที่ข้าขอไปอยู่ไหนหรือ” ปู้ฟางถามขันทีหนุ่ม ผู้ที่สีหน้าเปลี่ยนเป็นเขินอายทันทีพลางส่ายหน้า ปู้ฟางพยักหน้าตอบ เขาไม่ได้กังวลอะไรเนื่องจากเห็นคนหลายคนกำลังขนวัตถุดิบไปวางที่เตาตัวอื่น แปลว่าสิ่งที่เขาสั่งไปจะมาถึงเร็วๆ นี้เช่นกัน
ไม่นานนักวัตถุดิบของปู้ฟางก็มาถึง
สายตาของบรรดาผู้ร่วมแข่งขันรอบตัวต่างจ้องมาที่ปู้ฟาง ทุกคนล้วนสงสัยใคร่รู้ว่าชายหนุ่มจะทำอะไรให้ผู้โชคดีกิน
พ่อครัวจินหัวล้านหรี่ตากอดอก เขาเองก็จ้องมายังจุดที่ปู้ฟางอยู่เช่นเดียวกัน มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเหยียด
ในฐานะพ่อครัวหลวง เขาย่อมมีความภาคภูมิใจของตนเองเช่นกัน
“หือ” ทันใดนั้นดวงตาของพ่อครัวหัวโล้นก็เบิกกว้างขึ้น สีหน้าดูประหลาดใจกับสิ่งที่ได้เห็น วัตถุดิบที่ปู้ฟางเลือกใช้นั้นมีหลายชนิดเกินไป ทั้งยังมีหลากสีสันจนสะดุดตาอีกด้วย… ที่สำคัญที่สุดคือไม่มีวัตถุดิบชนิดใดเลยที่มีคุณภาพสูง พวกมันเป็นเพียงวัตถุดิบธรรมดา บางอย่างหาง่ายบางอย่างหายากปะปนกันไป หลายอย่างไม่มีพลังปราณอยู่ภายในด้วยซ้ำ
“เถ้าแก่ปู้ตั้งใจจะใช้แค่วัตถุดิบธรรมดาในการทำอาหารรึ เขาจะเข้าแข่งงานสมโภชร้อยครอบครัวด้วยกลยุทธ์นี้จริงหรือนี่” บรรดาพ่อครัวแม่ครัวต่างไม่มีใครจับต้นชนปลายถูก
ในความคิดของพวกเขา ไม่ว่าอาหารที่ทำจากวัตถุดิบธรรมดาจะอร่อยเพียงใด แต่มันย่อมสู้อา
