กที่ได้นั่งจิบน้ำอุ่นในมือ
ทว่าตอนนั้นเอง ขันทีที่ดูผ่านการเดินทางมาอย่างตรากตรำคนหนึ่งก็พุ่งเข้าร้านมา ปู้ฟางรู้ตัวทันทีว่าเวลาว่างแสนสงบสุขของตนกำลังจะหมดลงแล้ว
“เถ้าแก่ปู้ ข้าขอทราบวัตถุดิบที่ท่านต้องการใช้ได้หรือไม่ขอรับ กรุณาแจ้งข้าด้วยเถิด ข้าจะได้ส่งคนออกไปซื้อหามาให้” ขันทีหนุ่มผู้นั้นพูดด้วยน้ำเสียงเคารพ ขันทีผู้นี้เคยเป็นหนึ่งในผู้ติดตามใกล้ชิดของเหลียนฟู่ เขาจึงไม่กล้าทำตัวไม่สุภาพกับปู้ฟาง เนื่องจากรู้ดีว่าชายหนุ่มน่ากลัวเพียงใด
ปู้ฟางคิดอยู่สักพัก อันที่จริงเขายังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำอาหารอะไรดีในงานสมโภชร้อยครอบครัว
งานนี้มีผู้เข้าร่วมจำนวนมาก แปลว่าปริมาณอาหารที่เขาต้องทำนั้นต้องมากพอแจกจ่ายให้ทั่วถึง มิเช่นนั้นคงจะไม่พอกินสำหรับคนหลายร้อยคน… ด้วยเหตุนี้ปู้ฟางจึงสรุปได้ว่าอาหารที่เขาต้องทำสำหรับงานสมโภชร้อยครอบครัวในปีนี้ จะต้องมีดีทั้งคุณภาพและปริมาณ
การเลือกอาหารจานที่ถูกต้องเพื่อการนี้นับเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับปู้ฟาง
แขกที่เข้าร่วมงานถูกเลือกโดยการสุ่มจากครอบครัวที่อาศัยอยู่ในนครหลวง หลายคนเป็นคนธรรมดาทั่วไปที่ไม่มีขั้นปราณ และอาจไม่มีพลังปราณแม้แต่น้อยอยู่ในร่างกายด้วยซ้ำ หากเขาใช้วัตถุดิบคุณภาพสูงที่เต็มไปด้วยพลังปราณ ก็ย่อมทำอาหารคุณภาพเยี่ยมออกมาได้อย่างแน่นอน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะกินอาหารเช่นนั้นได้ ด้วยเหตุนี้การเลือกทำอาหารที่เต็มไปด้วยพลังปราณจึงไม่มีประโยช
