อาหารจานนี้ส่องแสงเรืองรอง!
เซียวเหมิงและเซียวเยวี่ยอึ้งเป็นอันมาก ทั้งสองจ้องไปที่อาหารเรืองแสงที่มีกลิ่นหอมตรงหน้า แสงสว่างเจิดจ้าสาดออกมาจากหม้อดินเผา ทำให้ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับสวยงามน่าดูชม
แสงนั้นคงอยู่ได้เพียงลมหายใจเดียวก็สลายหายไป ไอน้ำลอยออกจากหม้อดินเผาทำให้ดูราวกับกลิ่นนั้นมองเห็นด้วยตาได้
เซียวเยวี่ยกลืนน้ำลาย รู้สึกเหมือนอาการบาดเจ็บจากการโจมตีของเซียวเหมิงหายเป็นปลิดทิ้งทันทีในตอนนั้น เขาไม่รู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย สายตาของชายหนุ่มจับจ้องไปที่อาหารภายในหม้อดินเผา
น้ำแกงหอยเป๋าฮื้อปราณพลอยม่วงไม่ใช่น้ำแกงข้น ต่างจากน้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงโดยสิ้นเชิง น้ำแกงไม่ได้มันแต่กลับดูสดชื่นเป็นอย่างมาก สีของน้ำแกงใสแจ๋วเหมือนน้ำจากบ่อน้ำพุบนเทือกเขา แม้แต่หอยเป๋าฮื้อปราณนภาที่นอนอยู่ก้นหม้อก็ยังเห็นได้ชัดเจน
หอยเป๋าฮื้อปราณนภาสุกเรียบร้อยดี เนื้อด้านในของมันโผล่ออกมาให้เห็นผ่านรอยบาก และกำลังส่งกลิ่นหอมเข้มออกมา น้ำแกงนั้นดูใสบริสุทธิ์ปราศจากมลทิน ส่วนกล้วยไม้หัวใจพลอยม่วงเองก็ละลายหายไปในน้ำแกงโดยไม่ทิ้งอะไรไว้ให้ดูต่างหน้าเลย
ราวกับว่าน้ำแกงหอยเป๋าฮื้อปราณพลอยม่วงนี้ทำมาจากหอยเป๋าฮื้อปราณนภาและน้ำสะอาดบริสุทธิ์จากเทือกเขาเทียนซานโดยแท้
ปู้ฟางหยิบถ้วยกระเบื้องศิลาดลใบเล็กออกมา แล้วใช้ช้อนศิลาดลตักน้ำแกงใส่ถ้วย สีของน้ำแกงสะอาดใส หากไม่ได้มีกลิ่นหอมโชยออกมาแล
