้วละก็ พวกเขาคงคิดว่าเป็นชามใส่น้ำสะอาดต้มเป็นแน่
เซียวเยวี่ยรับชามน้ำแกงมาจากปู้ฟาง เขาหายจากอาการประหลาดใจแล้วและเข้าประคองมารดาให้นั่งหลังตรงพิงเก้าอี้ เซียวเหมิงรีบรุดเข้ามารับชามน้ำแกงไปจากมือของเซียวเยวี่ยทันที
สีหน้าสงบนิ่งสำรวมของผู้ฝึกตนอันดับหนึ่งในจักรวรรดิวายุแผ่วนั้นมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความระมัดระวังและความไม่แน่ใจเท่านั้น
มือของเขาสั่นขณะตักน้ำแกงขึ้นมาหนึ่งช้อน แล้วค่อยๆ ป้อนจีรู่เอ๋อร์ เขารู้สึกเหมือนหัวใจขึ้นมาเต้นอยู่ในลำคอ ขณะจ้องใบหน้าซีดเซียวของนางไม่กะพริบตา
ทันใดนั้นดวงตาของเซียวเหมิงก็ฉายแสงวาบ เขาเห็นว่าใบหน้าของจีรู่เอ๋อร์ที่เคยซีดเซียวไร้สีเลือด กลับมามีเลือดฝาดอีกครั้งหลังจากดื่มน้ำแกงเข้าไปหนึ่งช้อน นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!
มันได้ผล! น้ำแกงนี้ใช้ได้ผล!
เซียวเหมิงตื่นเต้นมากเสียจนเกือบทำชามน้ำแกงในมือหก เขารีบสงบจิตใจลงแล้วป้อนน้ำแกงให้ภรรยาต่อไป
เขาบรรจงป้อนน้ำแกงให้นางช้อนแล้วช้อนเล่า ราวกับกำลังดูแลสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิต
ปู้ฟางมองคนทั้งสอง ก่อนจะใช้ตะเกียบคีบหอยเป๋าฮื้อปราณนภาออกมาจากก้นหม้อ แล้วคว้าเปลือกของหอยเป๋าฮื้อเอาไว้ วงแหวนปราณบนเปลือกหอยทอแสงสว่างเรืองรอง ทำให้รู้สึกร้อนเล็กน้อยเมื่อสัมผัส เนื้อของหอยสั่นระริกอยู่ภายใน
กลุ่มควันสีเขียวหมุนวนรอบฝ่ามือก่อนที่มีดทำครัวกระดูกมังกรทองจะปรากฏขึ้น พอหมุนมีดทำครัวในมือเสร็จ ปู
