ม! ยังมีหน้ากลับมาอีกรึ!” เซียวเยียนอวี่ตะโกน
รอยยิ้มบนใบหน้าเซียวเยวี่ยหายไปทันที เขามองเซียวเยียนอวี่ด้วยสายตาไร้ความรู้สึก จากนั้นก็ฉีกยิ้มแล้วเอาปลายเท้าแตะพื้นเพื่อกระโจนออกไปข้างหน้า ไปปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าเซียวเยียนอวี่พร้อมลมแรงที่เกิดขึ้นตามการเคลื่อนไหว
ร่างของหญิงสาวแข็งทื่อไปทันที นางรู้สึกราวกับว่าพลังปราณเที่ยงแท้ในกายถูกพลังกระบี่จำนวนมหาศาลสกัดไว้ จนทำให้ขยับเขยื้อนร่างกายไม่ได้แม้แต่น้อย ทำได้เพียงจ้องเซียวเยวี่ยด้วยสายตาโกรธแค้นเท่านั้น
เซียวเยวี่ยยิ้มอย่างสบายอกสบายใจ เขายื่นมือออกไปลูบศีรษะน้องสาว จากนั้นก็ค่อยๆ เดินผ่านนางไปหาสตรีที่นอนอยู่บนเตียง
“เจ้าทำอะไรน่ะ!” ผิวขาวของเซียวเสี่ยวหลงเปลี่ยนเป็นสีแดง เขารีบพุ่งเข้ามาขวางเซียวเยวี่ยเอาไว้
“หือ เจ้าเด็กนี่ก็โตขึ้นเหมือนกันนะ… กล้ามาขวางทางข้าด้วยรึ” เซียวเยวี่ยยิ้มเผล่
รูม่านตาของเซียวเสี่ยวหลงหดแคบ พลังปราณเที่ยงแท้ระเบิดออกจากกาย พลังปราณขั้นสูงสุดของผู้ฝึกตนระดับสามขั้นคลั่งยุทธการพวยพุ่งออกมา เขายกมือขึ้นตั้งท่าพร้อมต่อสู้…
เซียวเยวี่ยเอียงคอมองน้องชายที่กำลังกระโจนเข้าใส่ด้วยสีหน้าขบขัน จากนั้นก็ยกนิ้วขึ้นจิ้มไปที่หน้าผากของอีกฝ่าย
ร่างของเซียวเสี่ยวหลงที่กำลังกระโจนเข้ามาหยุดชะงักทันที ดวงตาเบิกกว้างขณะเซถลาไปด้านหลังแล้วล้มลงกับพื้น
“ไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่ได้มาร้าย” เสียงแหบห้าวของเซียวเยวี่ยสะท้อนก้องไ
