ม้หลากหลายชนิด ทั้งยังมีกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของซอสเปรี้ยวแสนอร่อยอีกด้วย
ปู้ฟางนำข้าวเมล็ดสีทองเข้าปาก ข้าวนั้นอร่อยและเหนียวนุ่มเป็นอันมาก ทำให้เขารู้สึกราวกับกำลังกินขนมเคี้ยวนุ่มอยู่ พอกินเข้าไปแล้ว ข้าวแต่ละเมล็ดก็กระเด้งกระดอนอยู่ในปาก ก่อให้เกิดสัมผัสที่ไม่เหมือนใคร
นอกจากนี้รสชาติยังอร่อยด้วยเช่นกัน รสชาติของเนื้อผลไม้และซอสเข้าโอบล้อมต่อมรับรสของเขาเอาไว้ทันที
ดวงตาของปู้ฟางสว่างขึ้น เขาส่งข้าวอีกสองช้อนเข้าปาก หลังจากที่เคี้ยวอยู่สักพักชายหนุ่มก็เอ่ยออกมา “ไม่เลว”
“ดอกไม้เพลิงเบ่งบาน” นี้เป็นอาหารที่ไม่แย่จริงเสียด้วย ถึงพลังปราณที่อยู่ในอาหารจานนี้จะน้อยกว่าข้าวผัดไข่สูตรธรรมดาที่ร้านเขาเสียอีก แต่รสชาติอร่อยมากทีเดียว
“ข้าเลือกใช้ผลไม้พลังปราณระดับสองนามว่าผลไม้ปราณเพลิงในการทำอาหารจานนี้ เนื้อและเปลือกของผลไม้ชนิดนี้คนละสีกัน แต่รสชาติเข้ากันเป็นอย่างมาก ทั้งหวานเปรี้ยวอร่อยกลมกล่อมและยังมีพลังปราณสะสมอยู่อีกด้วย ข้าวสีทองข้านำไปแช่ในน้ำผึ้งของผึ้งหัวเพลิง จากนั้นก็นำไปปรุงพร้อมเนื้อของผลไม้ปราณเพลิง หลังจากที่ปิดเปลือกผลไม้ลงไปบนข้าวแล้วนำไปนึ่งต่อสักพัก เพียงเท่านี้ดอกไม้เพลิงเบ่งบานก็เป็นอันเสร็จพร้อมกิน” หนี่พยันพูดด้วยความรู้สึกพอใจในอาหารจานเด็ดของตน
ปู้ฟางต้องการให้นางทำอาหารจานที่ดีที่สุดให้ชิม นางจึงลงมือทำเพื่อให้เขายอมจำนนในที่สุด
แต่ในอึดใจต่อมาสีหน้าของผู้
