ชนะก็ต้องแข็งทื่อ
ปู้ฟางเอามือลูบคางแล้วมองหน้าหญิงสาวก่อนเอ่ย “รสชาติของอาหารจานนี้จัดว่าไม่แย่ มีความโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์มาก แต่ก็ยังมีข้อผิดพลาดอยู่หลายประการด้วยกัน… เจ้านำเปลือกของผลไม้ปราณเพลิงไปปิดข้าวสีทองก่อนนำไปนึ่งต่อ จึงต้องเที่ยงตรงเรื่องระยะเวลาการนึ่งมากกว่านี้ และตรวจดูให้แน่ใจว่าน้ำผึ้งห่อหุ้มข้าวทุกเมล็ดเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ดูก็รู้ว่าตอนทำเจ้าไม่ได้ตรวจสอบสองขั้นตอนนี้ให้ถูกต้องแม่นยำ”
เมื่อปู้ฟางเริ่มประเมินแล้วเขาก็ไม่มีทางยอมอ่อนข้อให้แน่นอน แม้แต่หนี่หยันเองก็ยังไม่รู้ว่าอาหารของตนมีข้อผิดพลาดมากถึงเพียงนี้
“ปัญหาหลักของข้าคือข้าไม่สามารถควบคุมพลังปราณในอาหารได้ หากข้าเพิ่มพลังปราณในอาหารได้มากกว่านี้อีกหน่อย รสชาติของอาหารจานนี้จะต้องดียิ่งกว่าเดิมแน่นอน!” หนี่หยันพูด รู้สึกไม่เชื่อคำแนะนำของอีกฝ่ายเล็กน้อย
ปู้ฟางเหลือบมองนางก่อนตอบเสียงเบา “ปริมาณพลังปราณในอาหารไม่ได้เป็นตัวชี้วัดความอร่อยของรสชาติ เจ้ากำลังจะสื่อว่าอาหารไม่มีทางอร่อยได้ถ้าไม่มีพลังปราณอย่างนั้นรึ ความคิดเช่นนี้ไม่ใช่ความคิดของพ่อครัวแม่ครัวที่ดีเลยนะ”
ถังอิ่นและลู่เซียวเซียวอึ้งเป็นอันมาก ทั้งสองยืนอยู่หลังหนี่หลัน สีหน้าดูตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นคนวิจารณ์ข้อผิดพลาดในอาหารของอาจารย์มากขนาดนี้… สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่สุดเทพ!
“ดังนั้นข้าจึงแนะนำให้เจ้าเริ่มจากพื้นฐานก่อน
