ปลกประหลาดไป ช่างแตกต่างจากสิ่งที่เขาทำในดินแดนป่ารกชัฏโดยสิ้นเชิง…
แต่เมื่อนางหันไปเห็นอาจารย์ของตนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตายัดอาหารเข้าปากเหมือนชายอ้วนที่มีชีวิตอยู่เพื่อกิน ความเคลือบแคลงสงสัยในตัวปู้ฟางก็สลายหายไปทันที… หากเทียบกับอาจารย์สุดตะกละของนางแล้ว ศิษย์พี่คนนี้ดูน่าชื่นชมกว่าเยอะ
“ศิษย์พี่ ข้าขอถามหน่อยว่าสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงจากหุบเขาปักษาเพลิงพ่ายอยู่ในความครอบครองของท่านใช่หรือไม่” ลู่เซียวเซียวถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ปู้ฟางประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถาม เขาเหลือบมองนางด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกก่อนพยักหน้าโดยไม่ได้พยายามปิดบังแต่อย่างใด
พวกเขาทั้งสองกลับไปที่หุบเขาปักษาเพลิงพ่ายอีกครั้งหลังจากจบเหตุการณ์ระทึกขวัญ เมื่อเห็นว่ามีคนเก็บสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงไปแล้ว แน่นอนว่าปู้ฟางย่อมเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง…
เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มไม่ได้ปฏิเสธ ใบหน้าของเด็กหญิงก็ดูมีประกายดีใจขึ้นมาทันที นางหันไปหาอาจารย์ของตน แต่ก็เห็นหนี่หยันกำลังคีบขนมจีบทองคำขึ้นมาพร้อมกันสองลูก ก่อนจะยัดมันเข้าปากด้วยสีหน้ามีความสุขล้นปรี่
“ท่านอาจารย์.. อย่าลืมจุดประสงค์ที่เรามาเยือนนครหลวงในครั้งนี้สิเจ้าคะ!” เด็กหญิงคิด ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ทันทีที่เจอของอร่อย อาจารย์สุดตะกละของนางก็ดูเหมือนจะลืมไปแล้วว่าตนเองมาทำอะไร
“ศิษย์น้อง จะรีบร้อนไปใย ถึงอย่างไรศิษย์พี่ก็อยู่ที่นี่อยู่แล้ว เอาไ
