งสามก้าวแล้วเสียหลักก้นจ้ำเบ้าลงบนพื้น เขาเป็นเพียงนักปราชญ์หนอนหนังสือเท่านั้น จะไปสู้พลังกดดันจากชายที่เหมือนอสูรร้ายตรงหน้าได้อย่างไรกัน
กลุ่มคนอีกกลุ่มค่อยๆ เข้ามาใกล้ ผู้นำคณะนี้เป็นขันทีหนุ่มผู้เป็นบริวารขององค์ชายรัชทายาท
“ข้าน้อยขอคารวะองค์ชายสามพะย่ะค่ะ องค์ชายรัชทายาททราบเรื่องแล้วว่าองค์ชายสามได้กลับมาถึงนครหลวงในวันนี้ จึงมอบหมายให้ข้าน้อยมาเชิญองค์ชายสามไปที่วังหลวงเพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยนด้วยพะย่ะค่ะ” ขันทีหนุ่มพูดจาดีและมีท่าทีเคารพนบนอบ
จีเฉิงเสวี่ยรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อยก่อนพยักหน้า
แต่แม้เขาจะพยักหน้า ก็ไม่ได้แสดงท่าทางว่าจะขยับตัวแต่อย่างใด เขากวาดตามองกลุ่มคนทั้งสองคณะแล้วเริ่มหัวเราะในลำคอ
เสียงของเขาอ่อนโยน
“กลับไปบอกพี่ชายของข้าทั้งสองเถิด ว่าข้าอ่อนเพลียจากการเดินทางไกลและไม่อยากพบพวกเขาในตอนนี้ หากมีอะไรจะพูดคุยกัน ก็เอาไว้คุย… ที่งานพระศพท่านพ่อก็แล้วกัน”
……………………..
