ยไป
ด้วยความที่ไส้กรอกยังร้อนอยู่เล็กน้อย ชายหนุ่มจึงพยายามเป่าลมร้อนออกจากปากเพื่อให้มันเย็นลง เขาพ่นลมร้อนออกมาพร้อมด้วยกลิ่นไส้กรอกหอมกรุ่น
เอื๊อก…
“โฮ่ง!”
เสียงโครกดังออกจากท้องของคนทั้งสี่ ส่วนเจ้าดำก็เห่าครั้งหนึ่งพร้อมเลียริมฝีปาก
แต่ตอนนั้นปู้ฟางมัวแต่ดื่มด่ำกับรสชาติแสนอร่อย รสชาติของไส้กรอกแสดงตัวออกมาอย่างสมบูรณ์แบบตอนที่เขาเริ่มเคี้ยว ด้วยความที่ชายหนุ่มใส่น้ำตาลกรวดเข้าไปในไส้กรอกเล็กน้อย นอกจากความกรอบที่ได้มันจึงมีรสชาติหวานบางๆ ด้วย ซึ่งทำให้ไส้กรอกทวีความอร่อยขึ้นไปอีก กลิ่นของเนื้อระเบิดออกมาเหมือนปรมาณู พุ่งเข้าใส่โพรงจมูกของชายหนุ่มทันที
“อร่อยมาก!” เขาอุทานออกมา รสชาติอันแสนคุ้นเคยของไส้กรอกทำให้ชายหนุ่มนึกถึงอดีตขึ้นมา ไส้กรอกนี้ทำมาจากเนื้อวัวมังกรพเนจรและสมุนไพรพลังปราณเลอค่ามากมาย ทำให้มันอร่อยมากยิ่งขึ้นไปอีก
เนื้อของอสูรเวทระดับเจ็ดนั้นยอดเยี่ยมอย่างที่ควรจะเป็นจริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่เนื้อธรรมดาจะเทียบชั้นได้แม้แต่น้อย
หลังจากที่กลืนไส้กรอกเข้าไปเต็มคำ ปู้ฟางก็เลียริมฝีปาก รู้สึกยังไม่พอใจ ดวงตาของเขาเริ่มพร่ามัว…
“เอ่อ ทำไมพวกเจ้ามองข้าด้วยสายตาเช่นนั้นเล่า” ชายหนุ่มตื่นจากภวังค์ในที่สุด เขาหันมามองคนที่เหลือในร้านอย่างงุนงง ใบหน้าของสี่คนและหนึ่งสุนัขที่น้ำลายไหลย้อยทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะขำออกมา
“เจ้าเป็นคนทำไส้กรอกนี่รึ” ดวงตาคู่สวยของหนี่หยันจ้องปู้ฟางเขม็
