เต้าหู้บุปผาพันชั้นกลับไปเองอย่างระมัดระวังสุดขีด ผลงานชิ้นนี้จัดได้ว่าเป็นผลงานขั้นสูงสุดของทักษะการใช้มีด และยังมีการใช้ทักษะการสลักบางจุดด้วย
ทางเข้าตรอกกลับมาโล่งเป็นปกติอีกครั้ง แต่ข่าวความสามารถในการใช้มีดที่ยิ่งใหญ่น่าอัศจรรย์ใจราวเทพเจ้าของปู้ฟางได้แพร่กระจายไปทั่วนครเป็นที่เรียบร้อย พ่อครัวจากร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ถูกเถ้าแก่ร้านใจไม้ไส้ระกำบดขยี้เสียไม่เหลือซาก แน่นอนว่านี่เป็นการป่าวประกาศเกียรติคุณของร้านเขาครั้งใหญ่ จนทำให้มีฝูงชนขนาดย่อมๆ เดินตามปู้ฟางกลับมาที่ร้าน โดยหวังว่าจะได้ชมฝีมือการทำอาหารของเขาบ้าง
ปู้ฟางเดินกลับมาที่ร้าน แต่กลับเริ่มปิดทางเข้าด้วยไม้กระดาน เมินฝูงชนที่รวมตัวกันอยู่หน้าร้านโดยสิ้นเชิง
“เถ้าแก่ปู้ ทำไมปิดร้านเร็วจังเล่า” หนึ่งในนั้นเอ่ยถามด้วยความงุนงง พวกเขาได้ชื่นชมความสามารถของปู้ฟางไปเมื่อครู่นี้ และตั้งใจจะมากินอาหารที่ร้าน เนื่องจากไหนๆ ก็อยู่ใกล้อยู่แล้ว กลุ่มผู้ชมไม่ได้คาดคิดเลยว่าจะโดนปิดร้านใส่หน้าเช่นนี้
“วันนี้หมดเวลาเปิดร้านแล้ว หากอยากกินอาหารฝีมือข้าก็มาต่อแถวพรุ่งนี้แต่เช้าก็แล้วกัน” ปู้ฟางพูดหน้านิ่ง เพิกเฉยต่อฝูงชนภายนอกร้านที่เริ่มมีสีหน้าไม่พอใจ
“ช่างไร้ตรรกะเสียจริง พวกเราไม่ได้มาขอกินโดยไม่จ่ายเงินเสียหน่อย ทำไมไม่ให้เข้าไปเล่า”
“เจ้าไม่ได้เปิดร้านเพราะอยากได้เงินรึ นี่เป็นโอกาสทองในการทำเงินเลยนะ โง่หรือเปล่าเนี่ย”
…
เสีย
