่งกว่าไข่ในหิน
ตราบใดที่พวกเขาควบคุมเด็กสองคนนี้ได้ ก็ถือว่ามีแต้มต่อมากโขในการต่อรองกับทั้งตระกูลโอวหยางและตระกูลหยาง
ขณะที่ทุกคนกำลังชื่นชมความงามของเต้าหู้บุปผาพันชั้นอยู่นั้น ซงเถาก็ตั้งใจจะจากไปพร้อมโอวหยางเสี่ยวอี้และหยางเฉินในกำมือ
ด้วยความที่พลังปราณในกายของทั้งสองถูกซงเถาควบคุมไว้ โอวหยางเสี่ยวอี้และหยางเฉินจึงไม่สามารถเปิดปากพูดอะไรได้ทั้งสิ้น ดวงตาของทั้งสองเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ แต่ก็ทำสิ่งใดไม่ได้
“เฮ้ย เจ้าจะเอาสองคนนั้นไปไหนน่ะ” ปู้ฟางตะโกนถามซงเถาที่อยู่ในฝูงชนด้วยความงุนงง
ร่างของซงเถาพลันแข็งทื่อ เขาร้องรำคามอยู่ในใจกับความซวยของตน คิดว่าตนเองจะรอดออกไปได้โดยไม่มีใครเห็น แต่ปู้ฟางกลับตาไวเสียนี่ และด้วยความที่ชายหนุ่มมีอสูรเวทในตำนานหนุนหลังอยู่ ซงเถาจึงคิดทางหนีทีไล่ออกเพียงทางเดียวเท่านั้น
ซงเถาเหลือบตามองปู้ฟางก่อนจะยกตัวโอวหยางเสี่ยวอี้และหยางเฉินขึ้นมาหนีบไว้ใต้รักแร้สองข้าง พลังปราณเที่ยงแท้ระเบิดออกมาจากปลายเท้าขณะพยายามหนีออกจากที่เกิดเหตุ
ปู้ฟางเข้าใจสถานการณ์ทันที ไอ้หมอนี่มันมาลักพาตัวเด็กกลางวันแสกๆ ทำเช่นนี้ให้อภัยไม่ได้โดยเด็ดขาด
ดวงตาของชายหนุ่มแน่วแน่ขณะยกมือขึ้นปล่อยพลังปราณเที่ยงแท้ออกจากร่างกาย ไอสีเขียวปรากฏขึ้นในมือของเขา ตามมาด้วยมีดทำครัวกระดูกมังกรทองสีดำสนิท จากนั้นชายหนุ่มก็ปามีดทำครัวใส่ซงเถาผู้ที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศ
มีดทำครัวหลอมร
