วมเป็นหนึ่งเดียวกับพลังปราณเที่ยงแท้และเจตจำนงของปู้ฟาง มันพุ่งตัดผ่านอากาศด้วยความเร็วยิ่งยวด สู่เป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว
ซงเถาเหลียวหลังกลับมามอง เมื่อเขาเห็นว่าปู้ฟางปามีดทำครัวใส่ตน ดวงตาก็เปลี่ยนเป็นแววเย้ยหยัน มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะ เขามีปราณระดับหกขั้นจักรพรรดิยุทธการ แต่หมอนี่คิดจะหยุดเขาโดยใช้มีดทำครัวเนี่ยนะ ถึงจะยอมรับว่าทักษะการทำอาหารของปู้ฟางดีใช้ได้ แต่พลังปราณระดับสี่นั้นไม่เพียงพอจะต่อกรเขาได้อย่างแน่นอน!
ด้วยความที่มือทั้งสองข้างของซงเถาจับตัวเด็กทั้งสองคนเอาไว้ เขาจึงส่งเท้าออกมาเตะมีดทำครัวสีดำหน้าตาแสนธรรมดาแทน ซงเถาดูแคลนมีดทำครัวเล่มนี้อย่างถึงที่สุด มีดทำครัวก็ย่อมเป็นมีดทำครัวอยู่วันยังค่ำ… ไม่ใช่อาวุธเทพหรืออะไรเทือกๆ นั้นเสียหน่อย ถูกไหมเล่า
ทันทีที่มีดทำครัวกระดูกมังกรทองพุ่งเข้าปะทะฝ่าเท้าของซงเถา ซงเถาก็พลันตัวแข็งทื่อ พลังปราณเที่ยงแท้ที่เขารวบรวมไว้ที่เท้าแตกกระจาย ไม่ได้ช่วยปกป้องเท้าของเขาเอาไว้เลยแม้แต่น้อย จากนั้นซงเถาก็ได้เลือดจากการโดนมีดทำครัวเจาะเข้าไปในเท้า!
“บัดซบอะไรเนี่ย!” ซงเถากรีดร้องออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ดวงตาที่มองปู้ฟางดูก็รู้ว่ากลัวอีกฝ่ายมากเหลือเกิน “บ้าแล้ว… มีดทำครัวเล่มนั้นมันเจาะพลังปราณเที่ยงแท้ของขั้นจักรพรรดิยุทธการได้ด้วยรึ ล้อเล่นหรือเปล่า” ซงเถาคิด
ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่กล้าอ้อยอิ่งอยู่ที่นี่อีกต่อไป เขาเก
