ะ โดยไม่ทำให้โต๊ะพัง แต่มากพอที่จะส่งหัวไชเท้าทั้งหมดให้ลอยขึ้นในอากาศ
ฟิ้ว…
ตอนนั้นเอง ดวงตาของชายหนุ่มก็พลันคมกริบเหมือนเหยี่ยว พลังปราณที่ปล่อยออกจากกายแปรเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ
หัวไชเท้าร้อยหัวลอยอยู่กลางอากาศ จากนั้นมีดทำครัวในมือปู้ฟางก็เริ่มหมุนด้วยตนเอง ความเร็วในการหมุนของมันนั้นเร็วมากเสียจนทำให้ผู้ชมที่เฝ้าดูอยู่กลัวจับขั้วหัวใจกันเลยทีเดียว มีดทำครัวที่เปลี่ยนสภาพไปเป็นลำแสงทำลายล้างแสนอันตรายพลันตัดในแนวดิ่ง
ฉับ! ฉับ!
ทุกคนในที่แห่งนั้นนิ่งอึ้งจนพูดไม่ออก สีหน้าไม่อยากเชื่อสายตาตนเองขณะมองสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า ในคลองจักษุของพวกเขา ทุกสิ่งที่อยู่ในวิสัยทัศน์นอกเหนือจากหัวไชเท้าร้อยหัวและลำแสงที่ลอยออกจากความมืดพลันมลายหายไปสิ้น ลำแสงนั้นเปรียบเสมือนฝนดาวตกที่พุ่งผ่านท้องฟ้ามืดมิดยามค่ำคืน ตัดหัวไชเท้าที่ลอยอยู่กลางความมืดมิดนั้น
ทันทีที่ความมืดค่อยๆ หายไป ทุกคนก็กลับมามองเห็นปกติอีกครั้ง พวกเขาเห็นหัวไชเท้าร้อยหัวที่ลอยอยู่กลางอากาศระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ทุกชิ้นเป็นทรงลูกบาศก์ขนาดเล็กเท่ากันไม่ผิดแผก เล็กกว่าผลงานของพ่อครัวเจ้าเสียด้วยซ้ำไป…
พลั่ก พลั่ก พลั่ก!
ตอนที่ท้องฟ้ากำลังตกลงมาเป็นฝนหัวไชเท้าหั่นเต๋านั้นเอง ปู้ฟางก็ถือตะกร้าเอาไว้ในมือหนึ่งใบ คอยรับหัวไชเท้าที่ร่วงลงมาจากฟากฟ้า เมื่อหัวไชเท้าชิ้นสุดท้ายตกลงบนกองภูเขาหัวไชเท้าในตะกร้าเรียบร้อย และกลิ้
