ปู้ฟางเดินเอาจานก๋วยเตี๋ยวหลอดหน้าตาเหมือนหยกสลักลายวิจิตรเข้าไปในบริเวณห้องอาหาร เขามองก๋วยเตี๋ยวหลอดที่ส่องประกายวิบวับ จากนั้นท้องก็ร้องออกมาเบาๆ
กลิ่นก๋วยเตี๋ยวหลอดไม่ได้แรงมาก อาจเป็นเพราะแผ่นแป้งห่อไส้เอาไว้ กระนั้นหน้าตาของอาหารจานนี้ก็ยังดูน่ากินยิ่ง จนปู้ฟางเองก็ทนความหิวไม่ไหวอีกต่อไป
การกินก๋วยเตี๋ยวหลอดนั้นต้องกินกับซอสสูตรพิเศษ เพียงแค่นึกถึงรสชาตินุ่มลิ้นแสนอร่อยของก๋วยเตี๋ยวหลอดบวกกับซอสรสเปรี้ยว ไม่ว่าใครก็ต้องตื่นเต้นทั้งนั้น
ปู้ฟางกัดก๋วยเตี๋ยวหลอดหนึ่งคำ น้ำมันจากเนื้อในไส้ไหลออกมาทันที พร้อมด้วยกลิ่นหอมของอาหารที่ระเบิดออกมาแล้วพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของปู้ฟาง ทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่บนสวรรค์ แป้งห่อก๋วยเตี๋ยวหลอดนั้นนุ่มลื่นอร่อยลิ้น ทั้งยังกระเด้งเล็กน้อยอยู่ในปากของเขายามที่กัดลงไป
ของที่ระบบจัดหามาให้นั้นคุณภาพยอดเยี่ยมที่สุดจริงๆ รสชาติของก๋วยเตี๋ยวหลอดจานนี้อร่อยมาก คุ้มราคาสิบผลึกอย่างแน่นอน ปู้ฟางพยักหน้ากับตนเองก่อนตั้งหน้าตั้งตากินก๋วยเตี๋ยวหลอดต่อไป
“ตายๆ! เถ้าแก่ปู้ ในที่สุดท่านก็เปิดร้านแล้ว! สองวันที่ผ่านมานี้ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน!”
ขณะที่ปู้ฟางกำลังกินก๋วยเตี๋ยวหลอดอยู่นั้น เสียงคนพูดดังลั่นก็ลอยเข้ามาในร้าน เจ้าอ้วนจินและผองเพื่อนมาถึงอย่างยิ่งใหญ่อลังการ พวกเขาเห็นปู้ฟางนั่งอยู่พอดีขณะก้าวเข้าร้านมา
ดวงตาของเจ้าอ้วนจินเป็นประกาย เขาดูอดรนทนไม่ไหวขณะส
