งหน้าตั้งตากินก๋วยเตี๋ยวหลอดต่อไป แต่ด้วยความที่เขากินจุมากจึงกินหมดภายในสามคำ
ชายอ้วนดูดนิ้วตัวเอง เนื้อบนใบหน้าแทบจะยู่รวมกันเป็นก้อนเดียว อาหารจานเล็กเพียงเท่านี้ไม่พอยาไส้เขาอย่างแน่นอน
แต่ร้านเล็กๆ ของฟางฟางนั้นให้สั่งได้แค่รายการละจานต่อวันเท่านั้น…
“เถ้าแก่ปู้ ข้าเอาก๋วยเตี๋ยวหลอดสูตรปรับปรุง!” เจ้าอ้วนจินทนความอยากไม่ไหวอีกต่อไป จนต้องกัดฟันสั่งก๋วยเตี๋ยวหลอดสูตรปรับปรุงที่ราคาแพงกว่าถึงหกเท่า
ปู้ฟางที่อยู่ในครัวประหลาดใจไปชั่วครู่ จากนั้นมุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มแล้วพยักหน้ารับ
หลังจากที่ชายหนุ่มทำอาหารรายการอื่นๆ ที่เจ้าอ้วนจินและผองเพื่อนสั่งจนเสร็จเรียบร้อย เขาก็เริ่มทำก๋วยเตี๋ยวหลอดสูตรปรับปรุง
กรรมวิธีนั้นไม่มีอะไรต่างจากก๋วยเตี๋ยวหลอดสูตรธรรมดาแม้แต่น้อย มีเพียงไส้เท่านั้นที่ไม่เหมือนกัน โดยเนื้อที่เขาใช้เป็นเนื้อของวัวมังกรพเนจรที่ปู้ฟางออกไปล่ามาด้วยตนเอง
ชายหนุ่มหั่นเนื้อวัวมังกรพเนจรเป็นชิ้นเล็กๆ เนื้อนั้นทั้งสดใหม่และอ่อนนุ่มมีไขมันเป็นลายหินอ่อนส่องประกายระยิบระยับสีสันสดใส พลังปราณอัดแน่นอยู่ภายในเนื้อ
ชายหนุ่มใช้มีดทำครัวกระดูกมังกรทองสับเนื้อให้ละเอียด ด้วยความที่มีดนี้มีคุณสมบัติในการรักษาพลังปราณในวัตถุดิบเอาไว้ พลังปราณทั้งหมดในเนื้อวัวมังกรพเนจรจึงยังอยู่ครบถ้วนทุกหยด
พอทำเสร็จ กลิ่นหอมของเนื้อก็กระจายไปทั่วห้องครัวรุนแรงเหมือนระเบิดลง เหล่าชายอ้วนในห้อง
