งที่จักรวรรดิวายุแผ่วบ้างถ้ามีเวลา อาหารที่ร้านอร่อยมาก แถมราคาก็ถูกมากอีกด้วย” ปู้ฟางพูดหน้าตาย
ถังอิ่นชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้าอย่างจริงใจ และกำลังจะลากลู่เซียวเซียวจากไปพร้อมกัน
“เดี๋ยว! พี่… พี่สอง แล้วสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงเล่า!” ลู่เซียวเซียวดูเหมือนจะเพิ่งหายจากอาการตกใจ เมื่อเด็กหญิงเห็นว่าถังอิ่นกำลังลากนางให้หนีไปด้วยกัน นางก็พูดขึ้นมาอย่างกระวนกระวาย
“เจ้ายังมีกะจิตกะใจมาคิดเรื่องสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงอีกรึ อยากตายหรืออย่างไรกัน” ถังอิ่นบันดาลโทสะ! ศิษย์พี่อุตส่าห์เปิดทางให้พวกเขาหนี แต่ศิษย์น้องหญิงผู้นี้กลับยังคิดเรื่องสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงอยู่อีก! นางนี่ช่าง… ไร้สติโดยสิ้นเชิงจริงๆ!
ในตอนนั้นเองที่ลู่เซียวเซียวเรียกสติกลับเข้าร่างตนเองได้ ร่างของนางสั่นไปทั้งตัว สายตาเหลียวไปมองปู้ฟางผู้ลึกลับที่ยืนทำสีหน้าไร้อารมณ์อยู่ตรงหน้า จากนั้นนางก็ไม่พูดอะไรอีก และตามถังอิ่นไปแต่โดยดี
เมื่อปู้ฟางมองสองร่างวิ่งพ้นออกจากอาณาเขตของหุบเขาปักษาเพลิงพ่ายไปเรียบร้อยแล้ว เขาก็หันกลับมามองฝูงอสูรเวทเบื้องหน้าตนอีกครั้ง พลังปราณเที่ยงแท้ในกายที่ใช้รักษาอำนาจกดดันของมีดทำครัวกระดูกมังกรทองกำลังค่อยๆ หมดลง…
ด้วยเหตุนี้ชายหนุ่มจึงไม่ลังเลอีกต่อไป มือข้างหนึ่งของเขาถือมีดทำครัวที่ด้ามสลักลายมังกรหน้าตาน่าเกรงขามอยู่ ชายหนุ่มกดมีดลง ปล่อยพลังกดดันให้พุ่งออกไปอีกครั้ง
ฝูงอสูรที่หมอบราบอ
