ษย์เด็กหรอกนะ… บ๊อก”
ปู้ฟางเดินไปที่หลุมยักษ์รูปอุ้งเท้าสุนัขที่เจ้าดำฝากเอาไว้ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ พลังปราณสีดำจางๆ ลอยออกมาจากหลุมนั้น
ภายในหลุมมีศพของผู้ฝึกตนระดับหกขั้นราชันยุทธหกศพที่โดนบดขยี้กลายเป็นเศษเนื้อเละเทะ เรียกได้ว่าตายตั้งแต่ยังไม่ทันสู้…
หุนเชียนอวิ่นที่อยู่ไกลออกไปแรงตกทันทีเมื่อเสียพลังเสริมจากวงแหวนปราณเจ้าอเวจีกระชากวิญญาณ เมื่อพลังปราณของเขาไม่ได้อยู่ที่ระดับเจ็ดอีกต่อไป ชายชราก็เทียบชั้นเจ้าขาวตาสีม่วงไม่ได้อีก หลังจากที่โดนอัดเข้าไปหนึ่งหมัด ร่างของเขาก็ปลิวไปกระแทกกำแพงตรอก แล้วถูกฝังอยู่ภายใต้ซากปรักหักพัง
ดวงตาของเจ้าขาวกะพริบแสงสีม่วง เต็มไปด้วยรังสีสังหารขณะเดินเข้าหาหุนเชียนอวิ่น
ทันใดนั้นเปลวไฟวิญญาณก็พวยพุ่งออกจากกองซากปรักหักพัง เปลวไฟล้อมร่างหนึ่งที่พุ่งหนีออกไปในระยะไกลไว้ ก่อนจะพาร่างนั้นโจนทะยานหายลับไป
เมื่อหุนเชียนอวิ่นรู้ตัวว่าสถานการณ์ยากลำบากเกินแก้ไข เขาจึงใช้วิชาลับของสำนักวิญญาณในการหนีออกจากที่เกิดเหตุ วิชาลับนี้ต้องใช้พลังงานมาก เขาจึงใช้ได้เพียงครั้งเดียวในยามที่ไม่มีทางเลือกจริงๆ มิเช่นนั้นคงถูกเจ้าขาวตาสีม่วงซ้อมจนตาย
เมื่อเป้าหมายหายไป เจ้าขาวจึงยืนงงอยู่ครู่ใหญ่ มันยกแขนกลขึ้นเกาศีรษะโล้นล้าน ไฟสีม่วงในดวงตาค่อยๆ สลายเปลี่ยนกลับไปเป็นสีแดงอีกครั้งหนึ่ง
ปู้ฟางเม้มปากขณะมองตรอกที่อยู่ในสภาพเละเทะ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องขอให้องค์ชายรัชทา
