องรู้ตัวอย่างแน่นอน เขาต้องรีบปิดฉากให้เร็วที่สุด!
“รีบฆ่าเจ้าของร้านเร็ว! ข้าจะถ่วงเวลาไอ้หุ่นเชิดนี่เอาไว้!” ด้วยความที่อยู่ในสนามรบมานาน หุนเชียนอวิ่นจึงรู้ดีว่าหากจะกำจัดลิ่วล้อให้สิ้นซากนั้นต้องเด็ดที่หัว หุ่นเชิดนี้มีไว้เพื่อปกป้องปู้ฟาง หากปู้ฟางตาย มันก็จะไม่เหลืออะไรให้ปกป้องอีกและหยุดเคลื่อนไหวในที่สุด
ผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการทั้งหกคนเบื้องหลังชายชราเข้าใจคำสั่งเป็นอย่างดี
ร่างอสูรของเจ้าอเวจีพุ่งตรงเข้าหาปู้ฟางทีละก้าว ทุกการเคลื่อนไหวทำให้ตรอกแทบระเบิดออกเป็นชิ้นๆ
ชายหนุ่มมองปีศาจค่อยๆ ก้าวเข้าหาตนด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก เขาลูบผมโอวหยางเสี่ยวอี้แล้วบอกให้นางกลับเข้าร้านไป ร้านจะช่วยปกป้องให้นางปลอดภัย
“ไอ้หมอนี่มันรนหาที่ตายรึ เหตุใดจึงยังไม่หนีไปเมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้าอเวจีที่พวกเราควบคุมอยู่อีก” หนึ่งในขั้นราชันยุทธการที่กำลังควบคุมวงแหวนปราณอยู่พูดด้วยความประหลาดใจ
“อาจจะกลัวจนก้าวขาไม่ออกแล้วก็เป็นได้ เลยไม่มีแรงจะวิ่งหนี! เพราะพลังของวงแหวนปราณเจ้าอเวจีกระชากวิญญาณที่ปลุกแล้วนี้เทียบเท่าระดับเจ็ดเลยทีเดียว!” อีกคนหัวเราะ
“ทำไมมันยังไม่ฉี่ราดด้วยความกลัวอีกนะ เป็นแค่พวกระดับสาม มันทานทนพลังปราณรุนแรงจากขั้นนักพรตยุทธการได้อย่างไรกัน”
……
ปู้ฟางไม่สนใจคำพูดเย้ยหยันของพวกขั้นราชันยุทธการที่กำลังมุ่งหน้ามาหาตนแม้แต่น้อย พลังกดดันของขั้นนักพรตยุทธการที่ว่านั้นทำอะไรเขาไม่ได
