ณสีดำจนเป็นรูปเป็นร่าง พุ่งตรงเข้าหาซูฉี พลังปราณที่ไหลบ่าออกจากมือนั้นรุนแรงเป็นอันมาก
“กันไว้!” ซูฉีตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีแดงฉาน
ผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการคนหนึ่งกู่ร้อง พลังปราณเที่ยงแท้ก่อตัวขึ้นนอกกาย เขาทะยานขึ้นไปบนฟ้าแล้วเปิดฉากโจมตีฝ่ามือนั้นด้วยกำลังทั้งหมดที่มี
ทว่าการโจมตีดังกล่าวนั้นไม่ต่างอะไรจากแมลงตัวเล็กที่พยายามพุ่งชนต้นไม้ มันไม่ได้ระคายผิวของมือยักษ์เลยแม้แต่น้อย
ตูม!
ร่างของผู้ฝึกตนผู้นั้นถูกบี้ลงบนพื้นอย่างไม่ปราณี แรงกระแทกทำให้พื้นสั่นไหวและปริแตกทั่วบริเวณ…
พลังปราณเที่ยงแท้ที่ไหลออกจากร่างของผู้ฝึกตนผู้นั้นสลายหายไปทันที เขาถูกบี้ลงกับพื้นจนถึงแก่ความตาย!
ซูฉีกลัวจับขั้วหัวใจ วงแหวนปราณนี้ทรงพลังเหมือนที่เขาคะเนไว้ไม่มีผิด
หุนเชียนอวิ่นยิ้มน้อยๆ ขณะชี้นิ้วเหี่ยวย่นไปที่ซูฉี “จง… กำจัดพวกมันให้สิ้นซาก”
…
องค์ชายรัชทายาทกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่ในวังของตน เขาหลับตาพยายามทำใจให้เย็นด้วยการฝึกปราณอย่างเงียบๆ แต่หลังจากที่ฝึกไปได้สักพัก ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะลืมตาขึ้น ผ่อนลมหายใจหนัก
“ฟู่… ซูฉีจะเป็นอย่างไรบ้างนะ ตาข้ากระตุกมาสักพักแล้ว รู้สึกใจไม่ค่อยดีเลย” องค์ชายรัชทายาทมุ่นคิ้ว ก่อนลุกขึ้นยืนแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง
ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าการให้เถ้าแก่ปู้ทำน้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงให้จักรพรรดิเป็นความคิดที่ดีเยี่ยม แต่ไม่ได้คาดคิดว่าอวี
