มผิวกายของเขาเอาไว้จนมิด ควันสีดำซึมออกจากทุกรูบนใบหน้า
ปู้ฟางจ้องไปที่ซูฉีไม่วางตา ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอ้อนวอนในดวงตาของชายตรงหน้า จึงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปรับหม้อน้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงที่อีกฝ่ายส่งให้
ทว่า… หอกสีดำก็พุ่งเข้าใส่ทั้งสองด้วยความเร็วเกือบเท่าเสียง กระแทกเข้าใส่หม้อทันที
หม้อดินเผาแตกดังเพล้ง อึดใจนั้นราวกับว่าเวลาได้หยุดเดินลงแล้วสำหรับปู้ฟางและซูฉี
หอกที่พุ่งเข้าทำลายหม้อดินเผาแหวกอากาศตรงเข้าใส่เจ้าดำที่กำลังนอนหลับอุตุ แล้วกระแทกเข้าที่หัวของมันทันที
เสียงปะทะดังไปทั่วบริเวณ… หอกแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ในขณะที่เจ้าดำค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างง่วงงุน
“ไอ้เวรเอ๊ย… ใครมันกล้าเอาเข็มเย็บผ้ามาท้าทายท่านสุนัขผู้นี้กัน! แสดงตัวเดี๋ยวนี้!”
เจ้าดำมองไปรอบๆ ด้วยความงุนงง สุดท้ายดวงตาก็จับจ้องไปที่ร่างสัตว์ประหลาดสีดำในระยะไกล
ซูฉีมองหม้อดินเผาที่แตกลงต่อหน้าต่อตาด้วยดวงตาว่างเปล่า น้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงหกกระจายไปทั่วบริเวณ เนื้อไก่สีใสเหมือนวุ้นกลิ้งอยู่บนพื้น…
เขาถอนหายใจยาว หลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง ควันสีดำทะลักออกจากทุกช่องบนใบหน้า… วิญญาณทั้งดวงถูกเผาไหม้กลายเป็นจุณ
“เจ้าคงเป็นเจ้าของร้านลึกลับนี้สินะ…” ร่างในชุดคลุมสีดำเดินเข้ามาหา เบื้องหลังของชายผู้นี้คือร่างอสูรเจ้าอเวจีที่ถูกควบคุมโดยวงแหวนปราณยักษ์
“เจ้าคือคนที่ฆ่าเขาแล้วยังทำลายน้ำแกงด้วยเช่นนั้นรึ” ปู้ฟ
