ดอะไรบางอย่างได้
“ข้าให้คนจากร้านข้าไปท้าแข่งทักษะการใช้มีดก็ได้นี่! ทักษะการใช้มีดเป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลาในการสั่งสม เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเชี่ยวชาญทักษะนี้ได้อย่างสมบูรณ์! ถึงเราจะสู้เถ้าแก่ปู้เรื่องการทำอาหารไม่ได้ แต่ก็ยังสามารถล้มเขาได้ด้วยทักษะที่ต้องใช้เวลาสั่งสมประสบการณ์!”
เฉียนเป่าตบโต๊ะด้วยท่าทางตื่นเต้น รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้งแล้วระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น จากนั้นเขาก็สั่งให้ลูกน้องไปเรียกพ่อครัวแม่ครัวทุกคนมา และเลือกออกมาหนึ่งคนที่มีทักษะการใช้มีดยอดเยี่ยมที่สุด
เขารู้อยู่แล้วว่าปู้ฟางเป็นพ่อครัวที่มีความรู้ด้านอาหารและวิธีการทำในระดับยอดเยี่ยม ดังนั้นจึงเหลืออยู่ทางเดียว ซึ่งก็คือทักษะการใช้มีดนั่นเอง
ในขณะที่เฉียนเป่ากำลังจัดแจงเลือกคนที่ดีที่สุดไปประลองทักษะการใช้มีดกับปู้ฟางนั้น ไก่โลหิตปักษาเพลิงก็มาส่งที่วังขององค์ชายรัชทายาทอย่างลับๆ
จีเฉิงอันกำลังยืนเอามือไพล่หลังอยู่ในวังอันใหญ่โตมโหฬารของตน เขามองจ้องไปที่กรงโลหะทำจากเหล็กไหลชั้นเยี่ยมตรงหน้า ภายในกรงมีไก่ขนมันเงาสีแดงฉานทั้งตัวถูกขังอยู่
“นี่น่ะรึ อสูรเวทระดับห้าไก่โลหิตปักษาเพลิง หน้าตาประหลาดดีแท้” จีเฉิงอันพยักหน้าแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก
ซูฉียืนอยู่ไกลๆ ด้วยท่าทางเคารพ “ไก่โลหิตปักษาเพลิงเป็นอสูรเวทระดับห้าที่เคลื่อนไหวเร็วยิ่ง แม้ความสามารถด้านการต่อสู้จะจัดว่าอ่อนแอในหมู่อสูรเวทระดับห้าด
